Testimonies

Marikanın şahit oldukları

Son Güncelleme: Cuma, 09 Ekim 2009 20:15 Salı, 06 Ekim 2009 16:16

2009’un Haziranda gördüklerim:

Herkese Merhaba,

Biliyorum, bazılarınız söylemek zorunda kaldığım şeylerden hiç hoşlanmayacaksınız, fakat hepinizin bazı şeyleri anlaması için yaşadıklarımızı paylaşmak istedim. Bazılarınız, 21 Haziranda gönderdiğim mail hakkında bir şeyler duymuşunuzdur. Mailin benim onayım olmadan bazı sitelere gönderilmesinin ardından insanlar şöhret peşinde olduğumu söyleyerek beni yalancılıkla suçladılar.

Bu yüzden aşağıda okuyacaklarınızı yollamak zorunda kaldım..

Ben ve diğer iki arkadaşım, 19 Mart’ta unda Michael’la arabasının içinde buluşarak AEG’den, onların para hırsından, biletleri Viagogo yoluyla nasıl sattıklarından ve Michael’ın onlara ne kadar kızgın olduğundan bahsettik.

Bu tip hikâyeleri duymaktan nefret ettiğini söyledi. Ben ve arkadaşlarım oldukça zayıf bir Michael gördük karşımızda. Portakal rengi bol bir pantolon giyiyordu. Arka koltukta oturduğu için bacakları ön koltukta oturan bizlerin bacakları arasındaydı. Bacaklarının neye benzediğini çok iyi görebiliyorduk. Çok zayıftı. Michael görünüşü ile ilgili sürekli özür dilemekten kendini alamıyordu.

“Beni böyle görmek zorunda kaldığınız için çok özür dilerim” Bunları söylerken elleri ile yüzünü kapatıyordu.

Neyse bizde biraz endişeliydik ve de bunun olabileceğini tahmin ediyorduk. Konserlerine daha 3 ay vardı ve bu konuda biriyle çalışıyor olabilirdi.

Üç ay sonra, ben ve arkadaşım, Carolwood’a gittik ve Michael’ın bir takım etkiler altında olduğuna şahit olduk. Fakat garip olan Michael’ın bu durumunun sadece Dr. Klein’a yaptığı ziyaretlerden sonra değil, provalardan sonra da var olmasıydı. Artık insanlar Michael’a ne veriyorsa veya ona ne  veriliyorsa (veya kendisi ne alıyorsa)

O akşam Michael’ da bir hafıza kaybı oldu. Tamamen uçmuştu sanki uykusunda konuşuyordu.

Eğer biz bunu görebildiysek sakın bana onunla günde 10 saat beraber olanların bu görmediğini söylemeyin.

Birkaç gün sonra Michael, beni ve arkadaşımı” Dome Projesi” setine davet etti. Arkadaşım, ona bir ceket yapmıştı. Fragmanda da görebileceğiniz gibi kendisi o gün kırmız bir Balamin ceket giyiyordu. Arkadaşım ona yaptığı ceketi verdi ve Michael da denemek için aldı. Kendi ceketini çıkarttı. Beyaz dar bir pantolon ve beyaz tişört giyiyordu. İlk defa o zaman onun ne kadar kilo kaybettiğini fark ettik. Ben onun ceketini giyemezdim zayıf değil adeta, sıskaydı.

Fakat mutluydu ve beden ölçülerini nasıl bildiğimizi sordu. Yani aldığın şey kadın beden ölçüsünde olsun yeter. Ceketi aldı ve onu bu ceketle resimde de gördünüz. Tarih 11 Haziran 2009’du.

Tabii ki sadece resme bakarak konuşamazsınız. Fakat kelimenin tam anlamıyla ceketi arkadan ilikleyebilirdi. Bundan dolayı 21 Haziran da onun sağlığı ile ilgili endişelerimizi paylaşmak için bu maili attık.

Michael’ın bir hastalıktan yüzünden ölüme gittiğini söylemiyoruz.

Michael’ın öldürüldüğünü söylemiyoruz

Gerçeği bildiğimizi söylemiyoruz. Bizler sevenleri olarak sadece MJ in tehlikede olabileceğini hissettiğimizi söylüyoruz.

Bizler sevenleri olarak sadece Michael’ın ne kadar kilo kaybettiğini gördüğümüzü söylüyoruz

Bizler sevenleri olarak sadece Michael’ın bazı etkiler altında olduğunu gördüğümüzü söylüyoruz.

Bizler, sevenleri olarak Michael’ın hayranlarına kendisinin oldukça yoğun bir baskı altında olduğundan onun düzenli olarak uyuyamadığından; yemek yiyemediğinden bahsettiğini söylüyoruz.

Ben de şimdi şu soruyu soruyorum: Michael için çalışanlar dışında herkes aslında durumun gösterildiği gibi olmadığını söylerken; Michael’ın etrafındakiler nasıl oluyor da onun çok iyi durumda olduğunu söyleyip duruyorlar.

Sadece sormak istiyorum niçin bugün ( bu sitenin aktif olmasından iki gün önce)  Michael’ın otopsi raporu birçok yerle bağlantı kurularak ”Michael Jackson Sağlıklıydı” başlığı altında gerçekleştirilen bir basın açıklamasıyla onun kilosunun136 Ibs( bu oranda normal değil) bilgisi sızdırıldı? Otopsi raporlarının soruşturma bitmeden ortaya çıkmaması gerekiyordu.

Birileri korkuyor olmasın?

Ben Michael’ın öldürüldüğünü söylemiyorum

Ben Michael’ın hasta olduğunu söylemiyorum

Ben, sadece insanlara “Bize yalan söylemekten ve bizi aptal yerine koymaktan vazgeçin” diyorum.

Biz Michael’ın ne bir durumda olduğunu gördük. Bize iyi hissetmediğini kendisi söyledi. Yalan söylemeyi bırakın! Zaten onu kaybettik. Yürekli olun ve gerçeği kabul edin. Evet, belki Michael’ın yardıma ihtiyacı vardı, ama biz bunu ona sağlayamadık. Onun daha az gergin olmasını sağlamak için gösterilerin arasına dinlenmek için daha fazla zaman koymalıydık.

Biz bu insanların onu öldürdüğünü söylemiyoruz; Sadece birilerinin onun problemlerini ve endişelerini dinleyerek onu rahatlatabilir, onun rahat uyumasını, daha iyi beslenmesini sağlayabilir ve Profol adlı ilacı istemesini engelleyebilirlerdi. Bunlar yapılabilseydi eğer o hala hayatta olabilirdi. Teşekkür ederim.

Michael’ın sevenlerine ve yakın çevresine yolladığım bu e-maili okumak istiyorum. Bu önemli bir mesajdır, bazılarınız nefret edecek, ama bazılarınız da düşünmeye başlayacaktır. Bildiğiniz gibi ben ve Moon, Michael’ın film çektiği sete davet edilme şansına eriştik. Michael beyaz bir pantolon ve gerçekten dar bir beyaz tişört giyiyordu.

Hepinizin bildiği gibi Michael mahkemelerden beri gerçekten çok zayıftı. Hepimiz aramızda onun korkutucu bir şeklide zayıf olduğunu konuşurduk. Bazılarımız, ona daha fazla yemesini söylerdi.

Fakat ben ve Moon’un gördüğü şey bizi dehşete düşürdü.

Michael sıska değil; bir iskeletti. Onun sırtını gördüm ve kusmak istedim. Böyle bir şok hiç yaşamamıştım. Zaten sıska olduğu biliniyordu,   ama bu kıyafetlerle sanki çıplak gibiydi, utandım.

Sonra setin dışına çıktım ve sevenlerine ne mi söyledim?

Oh çok zayıf! Sonra ne söyledim?

Oh harika! Michael’ı sette görmek harika!!

Mahkemelerden beri bu reaksiyonu veriyorum,  ama şimdi daha da zayıftı; adeta bir iskeletti ama benim yapabileceğim bir şey yoktu. Hadi başka şeylerden konuşalım dedim. Onunla buluşmaktan ne kadar mutlu olduğumu söyledim.

Fakat dürüst olmak gerekirse, o günden sonra garip hissetmeye başladım. Bir çeşit suçluluk duygusuydu bu. Gerçeği gördüğüme dair bir şeyler hissettim. Bu sefer üstünde kaban, bol pantolon, bol gömlek yoktu ve onun gerçek halini gördüm. Bir şeyleri anlamıştım, ama sadece kabul etmek istemiyordum.

Dürüstçe söylemek gerekirse ben de hepiniz gibiydim. Beş dakika kadar endişelenir daha sonra tek düşündüğüm şey onu görmek, ona sarılmak onu ne kadar sevdiğimi söylemek olurdu. Kendimi ve yaşacağım mutluluğu düşünürdüm.

Fakat sonra merak etmeye başladım. Michael her gün prova yapıyor etrafında onun için çalışan 200 kişi var, peki ama kim bu insanlar?

Hayallerini yaşayan dansçılar,şimdiye kadar yaptığı en iyi şovu ortaya koyan Kenny Ortega, teknisyenler,Michael’ın güvenlik sorumluları, Michael  Bush ve Karen Faye…..

Ailesi yok, arkadaşları yok kimse yok…

Karen, Michael sevgisi olan tek insan ve  bundan dolayı ben de ona mail attım. Sadece insanların kör olup olmadığını veya niçin bir şey yapmadığını öğrenmek istedim.

Bu da onun cevabı:

Merhaba Marika,

Ben insanlık açısından yapılacak her şeyi yapıyorum. Kalplerimiz aynı yerde. Lütfen bunu onun hatırı için gizli tut.

Sevgiler,

Karen

Bunu okuduğumun zaman, haklı olduğumu anladım. Bir şeyler yapıyordu, ama elinden ne gelirdi ne yapabilirdi?

Hepimizin bildiği gibi Michael kimseyi dinlemezdi, kendi bildiğini yapardı.

Eğer anoreksiya hakkında biraz bir şey biliyorsanız, ona yemesi konusunda bir şey söylerseniz de bu hiç işe yaramaz. Yani sonuçta Karen ona yemesini söyleyebilir, ama o yemeyecektir. O durumda olan insanların tekrar bir şeyler yapması için bir şok gerekir.

Şimdi ben hepinize bir soru soruyorum:

Bizler hepimiz Michael’ı çok seviyoruz. Hepimiz onun şovunu görmek istiyoruz.  Hepimizin düşündüğü şeyler, nasıl ilk sırada oluruz,

nasıl daha fazla bilet alabiliriz, onunla diğer sevenlerden daha fazla nasıl beraber olur, onunla nasıl resim çektirebiliriz veya nasıl onu incitmeyebiliriz? .

Bütün bunları ne şekilde yapacağız ya üçüncü konser sırasında sahnenin ortasında bayılıp düşürse, hastane yolunda kalbi durursa? Nasıl hissedeceksiniz? Diğer hayranlarıyla konuşurken ve onlara biz onun 50 konser  için çok fazla zayıf olduğunu biliyorduk, mahkemeler boyunca ve bizim için günde 10 saat  prova  yaparken yemek yemeyi  kestiğini biliyorduk derken?

Nasıl hissedeceksiniz insanlar onun iyi olduğunu söylediklerinde yalan söylüyorlardı biz onu gördük o bir iskeletti suçlu hissetmeyeceksiniz? Gece uyuyabilecek misiniz bir şeyler bildiğinizi ama hiçbir şey yapmadığınızı düşündüğünüzde?

Bazılarınız şöyle diyebilirler,

“Onun yanında doktorları var”

“ Eğer sağlıklı olmasa dans etmesine izin vermezler”

“Ben ona zarar verecek bir şey yapmak istemiyorum”.

Peki, o zaman şunu söylememe izin verin:

Eğer yanında doktorları olsaydı, onun kilo kaybetmesine müsade vermezlerdi. Kimse Lou Ferrigno yu ne provalarda ne de Michael’ın evinde görmedi.

Sette Michael’ın etrafındaki insanları seyrettim.Herkes Michael dan  kaçınıyor başka taraflara bakıyor herkes yaptığı video üstünde çalışıyordu.

İşin içinde çok büyük para vardı sırf Michael Jackson ‘a yemek yemesini söylediğiniz için kovulmak istemezsiniz.

Sizler Carolwood da olan herkes biliyorsunuz ki Michael orada yapayalnızdı.

Eğer bu maili aldıysanız, sizler Michael’ın Peter Pan olmadığını ve yüzde yüz kusursuz biri olmadığını da bilen hayranlarındansınızdır ve bugün geriye kalan bizler,  farklı bir şey yapmayı deneyecek kadar Michael’ı seven hayranlarıyız.

Hepimiz Michael’ı en kötü durumda gördük ve hepimiz onun hala hayatta olduğunu da görüyoruz. Ama sadece beş dakika düşünün, bir iskelet haline gelen Michael’ın 3 ay boyunca her akşam sahnede iki saat konser verdiğini.

Siz böyle bir şey yapabilir miydiniz?

18 yaşındaki mankenlerin anokseriya dan dolayı kalpleri duruyor ve ölüyorlar.Onlar sadece podyumda kedi yürüyüşü yapıyorlar.

Michael 51 yaşında ve her gün günde 10 saat dans ediyor. Ve üç ay boyunca her akşam 2 saat dans edecek. Onun hala iyi olacağını düşünüyor musunuz?

Her şeyi biliyorsunuz, şimdi bir şeyler yapacak mısınız yoksa diğer hayranlar ile onunla tanışmak için en iyi fırsatı yakalamak adına kavgaya mı tutuşacaksınız?

Lütfen hadi onun bazı şeyleri farkına varması için en iyi çözümü bulalım.  Onun bizim tarafımızdan yapılacak bir şoka ihtiyacı var. Onun reaksiyon vermesini sağlamalıyız. Ne yazık ki, bir şekilde onu kırmak zorunda kalabiliriz. Ama eğer Michael, hayatta kalacaksa buna değer değil mi?

Sandynin şahit oldukları

Son Güncelleme: Cuma, 09 Ekim 2009 20:14 Salı, 06 Ekim 2009 16:23

Sevgili Michael hayranları, arkadaşlar ve gerçeği hak eden herkes,

Ben Michael’ın ölümünden önce yazdığım bazı mektupları ve vefatından bir önceki akşam yaptığı provada ona verilen mektubu sizlerle paylaşmak istedim. Bunu This Is Not It kampanyasını desteklemek için yapıyorum ve inanıyorum ki Michael artık o olmasa da tüm o yıllar boyunca kendisine yapılan suçlamalara, Mottola /Sony’e  karşı  bizden yapmamızı istediği gibi,  onun hakkındaki  gerçeği aynı şekilde söylememizi isterdi.

Tabii ki bu çok acı ve zor bir durum ve benim toplumla paylaşmayı düşündüğüm bir şey değildi ama şimdi Michael vefat etti. Son aylarında onun etrafında olan kişiler tarafından gerçeği örtme girişimlerine ve aşikâr yalanlarına karşı, gerçeği desteklemenin ve bilgi vermenin çok daha önemli olduğunu hissediyorum. Aynı zamanda “bu hayranlarda Michael öldükten sonra gerçekleri konuşmaya başladılar” diyenlere karsı kendimizi savunma gereği duydum. Bu doğru değil, biz sadece hayranları olarak elimizden gelenlerin en iyisini yapmaya çalıştık. İddia ettiğimiz ve söylediğimiz her şey gerçektir.  Bunlar Michael’ın kendi sözlerine ve vefat etmeden önceki birkaç ayda bizim gerçekten gördüklerimize dayalıdır. Biz, aynı zamanda Michael’ı son yirmi yılda her yerde takip ederek arkadaşları ve doktorları ile ilgili birçok şeye şahit olduk.

İlk olarak, ben Michael’ın ölümünden dört gün önce, 21 Haziran 2009 da bir e-mail gönderdim. Bu e-maili Michael’ın ölünceye kadar her gün yanında olduğunu bildiğim, gerçekten dost ve güvenilir olduğunu düşündüğüm Karen Faye ( Michael’ın makyörü) ve Michael Amir’e            ( Michael ‘ın terzisi) gönderdim.

Michael ile buluşup konuştum ve o Los Angeles dayken mayıs sonu haziran başında son iki haftadaki halini gördüm. Özellikle Michael’ın aşikâr olan kilo kaybı ilgili tedirgin bir şekilde Los Angeles tan ayrıldım.

Konu: Lütfen Michael’la ilgilenin, LÜTFEN MÜDALEHE EDİN. Bir şeyler ters gidiyor, gördüm

Karen, Michael da birkaç aydır beni rahatsız eden bir şeyler var. Sanırım Michael’ın kendisi ve sağlığı veya görüntüsüne de yansıyan kilosuyla alakalı, yolunda gitmeyen bir şeyler var. Gerçekten çok endişeliyim herhangi birine bu konu hakkında bir şey söylemeye çekiniyorum.

Michael hakkında bu derece kişisel bir konu hakkında konuşmak bana düşmez ve böyle bir şeyi hayranları ile tartışmak da sizi dışlamak gibi olabilir. Fakat Michael’ın iyi olup olmadığını merak ediyorum eğer iyi değilse birisinin bu konu hakkında bir şeyler yapıp yapmadığını da öğrenmek istiyorum.

Michael’ın etrafında her zaman yeni insanlar olmuştur ve belli ki bu insanlar kendi çıkarları yüzünden onunla candan bir şekilde ilgilenerek, ellerinden gelenin en iyisini yapmıyorlar.

Ben senin onun kendisine zarar vermesi durumunda başkalarının koyamayacağı sınırları koyacak kadar ona önem verdiğini biliyorum

Çok acı bir şekilde görülüyor ki, Michael ÇOK ZAYIF. Biliyorum Michael’ın kilosu bazen iner bazen çıkar ve genellikle Michael çok zayıftır, ama ŞİMDİ GERÇEKTEN AŞIRI ZAYIF. Kilosundaki aşırı düşüşü ben ilk ekim ayında fark ettim. Cadılar Bayramında onunla Bel-Air deki dairesinde birkaç saat geçirdim. O zaman bile bu kadar zayıf olması beni şaşırttı.  Sarıldığımız zaman kelimenin tam anlamıyla Michael ‘dan dan geri bir şey kalmadığı hissettim. Ona kendisine iyi bakmasını, sağlığına dikkat etmesini söyledim. Aslında daha da zayıflamak zorunda olmadığını zaten bu haliyle de iyi göründüğünü, kilo vermeye son vermesini söylemeye çalışıyordum. Doğal olarak bu onu utandırdı, sadece gülümsedi ve ne diyeceğini bilemeden teşekkür etti Aynı zamanda ona bir mektup yazdım ama sadece teşekkür ederek cevap verdi. Michael o zaman bana bir turne programına hazırlandığından bahsetmişti. Bu yüzden hazırlık aşamasında kilo vermesinin normal olduğunu düşünmüştüm.

Onun kilo konusuna kafayı takacağını biliyordum. Ama bu sefer çok ileri gitmişe benziyor. Birkaç hafta önce onunla dans stüdyosunun içinde görüştüm ve gerçekten şok oldum. Omuz kemiklerinin, üstündeki siyah kıyafetten nasıl fırladığını fark ettim. Korkunç derecede sıskaydı. Sarıldığımız zaman iskeletini hissettim. Onun için çok endişelendim ve üzüldüm. Aynı zamanda çok moralsiz ve üzgün görünüyordu,  tavırları ve sesi çok kırılgandı. Aslında çok sıkıntılı olduğunu ve bu kadar az yerken ve dinlenmek için az zaman verilmişken 50 gösteriyi nasıl yapacağı konusunda çok endişelendiğini söyledi. Açıkçası bu durum onun için çok fazlaydı bu onu hasta ediyordu Bu, kendinden kaynaklanıyor olabilir veya olmayabilir çünkü yemiyor.

Etrafındaki kimse bunun görmüyor mu?

Karen bunu görüyor musun? Ona bir şey söylüyor musun?

Michael ona elbise provası yaptığında bunu görüyor musun? Onu uyarıyor musun?

LÜTFEN MÜDAHALE VE YARDIM EDİN.

Sanırım,  Michael öyle bir noktada ki, ona çok kötü ve üzücü bir şey olabilir. Ona karşı sorumlu olduğunuzu söylemek istemiyorum. Onun arkadaşı olarak, etrafında sürekli olan birkaç insandan birisin ve Michael’ı gerçekten önemsediğini düşünüyorum. Eğer hala ona bir şey demediysen lütfen bu riski al ve bir şey söyle.

Michael Amir, Alberto ve Faheem Michael’a ulaşmayı daha da zorlaştırdılar. Artık onlar okumadan Michael’a bir mektup vermeme izin yok. Michael’ın yorgun olduğu, tura odaklandığı veya onun güvenliği gibi her zaman birçok bahaneleri var.15 yıldır Michael ile görüştükten sonra bu çok saçma. Sanki ona zarar verecekmişim gibi böyle davranılmasını beklemiyordum. Ben, sadece bir hayranı olabilirim ama onlardan çok önce Michael’ın yanındaydım ve kesin olarak onlardan sonra da onun yanında olacağım. Michael üzüntülü olduğu zaman hayranlarından bir şeyler duymaya ihtiyacı var. Ve şu an yanında olanlar, çoğu zaman onun için endişelenmiyor ve kendi çıkarlarını daha çok düşündükleri için uygun görmedikleri herhangi bir şeyi dile getirmiyorlar. Michael’ın yok yere harcandığını görmek zorundalar, ama herhangi bir şey söyleyeceklerine veya yapacaklarına inanmıyorum. Hayranlarını görmesini engellemek onun şu an ihtiyacı olan en son şey. Michael’ın çok yalnız olduğunu gördüm ve ne kadar büyük bir baskı altında olduğunu kendisinden duydum. Onun çocukları var, bu çocuklara bakmak Michael’ın sorumluluğu bunun tam tersi değil. Öyle ki çocuklarının dışında,  yakın arkadaşları çok azdı ve uzaktaydı. Etrafındaki herkes “ This Is It”e odaklanmıştı. Birkaç yıldır, Las Vegas, Bel Air ve şimdide Los Angeles ta Michael’ın etrafında iş ilişkisinin haricinde, arkadaş olarak onunla ilgilenecek kimse olmadığını görmekteyim. İkiniz haricinde tabii. Onun içinde bulunduğu durumu gördüm ve bundan dolayı sürekli gözyaşı döküyorum. Eğer ona zaten bir şey söylediyseniz ve onun başkalarından da bir şeyler duymasının gerekli olduğunu düşünüyorsanız bu mektubu ona verin. Her ne oluyorsa eminim ki bu çok hassas bir durum ama lütfen hepiniz birden geri çekilmeyin. Çok endişeliyim lütfen bana onun iyi olduğunu söyleyin hepsinden öte GERÇEĞİ söyleyin.

Onu seviyorum. Eğer ihtiyacı varsa ona yardım edin. Keşke bir şeyler yapabilseydim. Kendimi çok çaresiz hissediyorum.

Sandy

Michael, bizimle çok içten bir şekilde korkularından, turne programından, AEG ve Randy Phillips hakkında düşüncelerinden bahsettiği prova stüdyolarına davet etti. Aynı zamanda çektiği bel ağrısından ve bizce de çok acık olan yemek yiyememesinden söz etti. Konuşurken neredeyse ağlayacaktı ve ellerini birleştirerek bir süre dua eder gibi sessiz kaldı.

Bu görüşmeyi endişe ve rahatsızlık duyarak bitirdik.  Onun birkaç hafta sonrasında da daha fazla kilo kaybetmesine ve bazı ilaçlar etkisi altında olduğuna tanıklık ettik.

Onu sürekli takip eden bir grup sevenleri olarak endişelerimizden dolayı ona direkt olarak ulaşmak için azimle hareket etmeye karar verdik. Michael’ın durumu hızla kötüleşiyordu ve bizim yaşadığımız şok ve korkular da gittikçe büyüyordu. Etrafındakilere onun sağlığına dikkat etmeleri konusunda güvenemiyorduk, çünkü bunu yapmadıkları çok acıktı, zaten bizim endişelerimizi de dikkate almazlardı. Bizde Michael’ın kendisine mektup yazmaya karar verdik, herkes ayrı bir mektup yazdı ama hepimizin Michael’ın durumu hakkındaki duyguları aynıydı ona, kendisine daha iyi bakıp turneden daha fazla önem vermesini ve kendini sevmesi konusunda yalvardık. Mektuplar ölümünden bir hafta önce prova yaptığı stüdyonun dışında Michael’ın eline verildi. Michael, birkaç kez Talitha’ya ( Michael’a mektupları veren ve Michael’ı çok iyi tanıyan hayranlarından biri)  Staples Center’ den telefon açtı ama telefon hattı sürekli kesildi ve biz hiçbir zaman Michael’ın ne söylemek istediğini bilemeyeceğiz. Michael’ın kişisel asistanı olan Michael Amir bana Michael’ın anma töreni için gittiğim Los Angeles’ ta Michael’ın o gece provadan dönüşte ondan mektupları eve götürmesini istediğini ve oda mektupları Michael’ın yatak odasına bıraktığını söyledi. Michael, sekiz saatten daha az bir zaman içinde öldü.

Çok acı bir şekilde, 22 Haziran 2009 da yazdığım ve 24 Haziran 2009 kendisine verilen bu mektup benim son mektubum oldu.

Bunları, sadece sesini duyurmaya çalışan bizleri suçlayan bazı insanlar,  yüzünden paylaştım. Yanlış insanları sebepsiz yere suçluyorsunuz. Dikkatinizi AEG, Randy Phillips’e ve her şeyin kesinlikle yolunda olduğunu ve Michael’ın ölmeyeceğini söyleyen Frank Dileo’ ya verin.

Çok Sevgili Michael,

Söylemek istediklerime nasıl başlayacağımı çok emin değilim fakat söyleyeceğim her şeyin sana olan büyük sevgimin den ve senin sağlığına ve mutluluğuna olan ilgimden kaynaklandığını lütfen anla.

Seni çok ama çok seviyorum o kadar seviyorum ki bunu yeteri kadar ifade edebilmeyi hayal bile edemiyorum.   Çok iyi bakılmayı hak ettiğin halde son aylarda kendine yeteri kadar iyi bakmadığın için çok endişeleniyorum. Son zamanlarda gittikçe zayıfladığını ve su anda da aşırı zayıf olduğunu fark ettim ve bu da benim senin sağlığın hakkında gerçekten kaygılanmama sebep oldu.

Konserlere hazırlanırken hissettiğin, insanı adeta hasta eden o baskıyı tahmin edebiliyorum ve son aylardaki inanılmaz kilo kaybının sebebinin yaşamakta olduğun bu son derece ağır stres olduğunu düşünüyorum.

Michael, ben sadece dua ediyorum ve biliyorsun ki sen o çok değerli ayaklarınla bir daha hiçbir sahneye basmasan bile seni hep sevecek, hayranlık duyacak ve hep destekleyeceğim. Yaşadığın baskı ve stres bir insanın dayanabileceğinden çok fazla, sen bunlara karşı haysiyetli bir şeklide duruyorsun ve bunu zarafet, merhamet ve saygınlıkla yapıyorsun.

Sana, en zor ve en karanlık zamanlarında gösterdiğin insanüstü gücünden ve inanılmaz kararlılıktan dolayı hayranlık duymaktayım. Biliyorum ki sende bir insansın ve çoğu zaman yoruluyorsun, çok büyük zorunlulukların ortasında küçücük bir gölge gibi kendini kayıp,  yalnız, bunalmış hissediyorsun. Ben açılış gecesine kadar kalan birkaç haftada senin dünyanın tüm yükünü omuzlarında hissediyor olabileceğini tahmin ediyorum.

Korkarım ki çok yoğun olan turne programın, sevenlerini mutlu etme çaban ve dünyayı tekrar kendine hayran etme konusundaki endişelerin senin yemeden içmeden kesilmene sebep oluyor ve aslında daha fazla kilo kaybetmemen gerekirken daha da zayıflamana sebep oluyor.

Umutlarım ve dualarım tüm konserlerin ve her şeyin hayal ettiğin gibi muhteşem olması yönündedir.

Biliyorum, çok uzun saatler boyunca inanılmaz yoğun çalışıyorsun.

Michael,  birkaç ay önce Cadılar Bayramında buluştuğumuz zaman ne kadar zayıf olduğunu görünce hayrete düştüm.

Fakat bana bir tur programına hazırlandığını söyleyince, yoğun hazırlık programının bir sonucu olarak bu kadar kilo kaybetmiş olabileceğini düşündüm. Sen konuşurken, sesine yansıyan ateşli beklentiyi, ruhundaki coşkuyu, gözlerindeki ışıltıyı fark ettim ki bunları yıllardır görmemiştim. Sen mutlu olduğun için bende çok mutlu oldum. Ama şimdi seni Los Angeles ta görüyorum heyecanın gitmiş olması ve daha da kilo kaybetmiş olman beni düşündürüyor. Dans stüdyosunda buluştuğumuz zaman ne kadar zayıfladığını görünce şok oldum ve sarıldığımızda senden geriye hiçbir kalmadığını fark ettim. Eğer bu konserler senin için çok ağır ve çok stresli bir hal aldıysa ve bunu devam ettirmenin imkânsız olduğunu düşünüyorsan lütfen şunu bilmelisin ki bizi asla hayal kırıklığına uğratmış olmazsın. Eğer bu konserler senin hayatını mahvedecekse kesinlikle sağlığın her şeyden önce gelmeli. Bizim senin zorlandığını bilmemize rağmen bir konserden zevk almamız mümkün değil.  Eğer tüm bunlar isteğinin ve yapabileceğinin ötesinde ise kendini bu konserlere çıkarak bizi eğlendirme zorunluluğunda hissetmemelisin. Senden şüphe etmem bir saniye için bile olsa söz konusu değil bunu bu yüzden söylemiyorum,  aşırı derecede zayıflığın ve önümüzdeki aylarda inanılmaz bir enerji harcayacak olmandan dolayı hayatından endişe ediyorum.

Umarım bu sözlerimle seni gücendirmemişimdir. Seni o kadar çok seviyorum ki bütün bunları seni düşündüğümden ve sana olan ilgimden dolayı söyleme cesaretini buluyorum. Son zamanlarda çok üzgün, aşırı stresli ve inanılmaz zayıf görünüyorsun ve ben sadece çok sevildiğini,  sağlığın ve mutluluğun için duacı olduğumu bilmeni istiyorum.

Umarım, endişelerim sadece, benim seni kendini çok iyi hissetmediğin günlerde görmüş olmamdan kaynaklanıyordur ve gerçekte sağlığın oldukça iyidir. Michael Amir, Alberto ve Faheem son zamanlarda sana ulaşmayı gerçekten daha zor hale getirdiler bundan dolayı sana ulaşmak,  nasıl olduğunu sormak, sevgimizi ve dualarımızı sana iletmek hiç de kolay değil. Eğer seni üzdüysek lütfen bizi affet ama biz çok endişeliyiz.

hayranların  için çok iyi bakmanı istiyorum. Biz seni gelecekteki uzun yıllar boyunca da sevmek istiyoruz.

Seni her zaman ve sonsuza kadar seveceğim.

Sandy

Eminim ki Michael mektubu okudu ve bu mektup benim ona vedam oldu. Gerçekten inanıyorum ki,   Michael AEG/ Randy Phillips’e ne güveniyordu ne de ondan hoşlanıyordu ama bu insanların Michael’ın mali durumunu yeniden finanse etme konusundaki rollerinden dolayı onların isteklerine boyun eğiyordu. Biz Randy Phillips’i, Michael’ı anma töreninde gördük ve “gerçeği biliyoruz” dedik fakat o Michael’ın isteklerini önemsemediği reddetti. Fakat Michael bize gerçeği kendisi söyledi ve bizde doğal olarak ona inanıyoruz. Biz Randy’e “ gerçeği bildiğimizi biliyorsun” dedi. Çok açık bir şekilde şok oldu ve söyleyecek tek bir kelime bulamadı. Umuyoruz ki o da Michael ‘ı sonunda düştüğü uçurumun kenarına iten herkesle beraber çok büyük pişmanlık ve suçluluk duyuyordur.

Biz Michael’ı yıllardır tanıyoruz ve onun bazen reçeteyle satılan bazı ilaçları kullandığını ve son on yıldır bunlara bağımlı olmanın getirdiği sıkıntılara katlandığını biliyoruz. Onu çok yakından takip eden hayranları buna birçok kez şahit olmuştu. Kendisi ile yıllar boyunca çeşitli durumlarda konuştuk ve çoğunlukla onun için endişe duyduk. Bu bizim kamuoyunu ile paylaşabileceğimiz veya forumlara hakkında yazı yazabileceğimiz bir şey değil. Çünkü bu Michael için özel bir konuydu ve bizim her zaman tercihimiz onun özel hayatını tehlikeye atmamak yönünde olmuştur.  Bu rağmen Michael’a yıllardır, özellikle son aylarında bu ilaçları sağlayanlar, onu iş yapamaz hale getirenler, kullananlar ve onu umursamayanlar onun ölümünden kendilerine düşen payı almalıdırlar. Michael’ın yardıma ihtiyacı vardı ama arkadaşları ona çok ciddi bir şekilde ihtiyacı olduğu yardımı sağlamak yerine ona istediğini verip bir şekilde mutlu etmeyi ve kontrol altında tutmayı seçmiştir. Michael hepimiz gibi insandı ve ilaç bağımlısı olan herhangi biri gibi yardıma ihtiyacı vardı. Michael’ın kendi ihtiras ve çıkarlarına kavuşmak için ona ilaç veren geçmişi karanlık doktorlara ve arkadaşlara ihtiyacı yoktu.

Biz aynı zamanda Michael’ın vefatından beri doğal olarak ortaya çıkan,   bizim bildiklerimizi, gördüklerimizi destekleyen ve bu konuda kendimize güven duymamızı sağlayan çok daha fazla detaylar biliyoruz.

Not: Bu mektuba eklenen resim Michael’ın ölümünden üç hafta önce 29 Mayıs 2009 da çekilmiştir. Michael’ın normal kilosun çok altında olduğu çok acık bir şekilde görülüyor ve o bu resim çekildikten sonra da kilo kaybetmeye devam etti. Bu en çok yüzünden, çenesinden ve boynundan belli oluyor. Aynı zamanda THIS IS IT filminde göreceğiniz gibi Michael son zamanlarında çok zayıf olan fiziğini saklamak için neredeyse üç tane gömlek ve bir ceketi üst üste giyiyordu.

MJ & Sandy
May 29, 2009

Samanthanın şahit oldukları

Son Güncelleme: Cuma, 09 Ekim 2009 20:14 Salı, 06 Ekim 2009 16:24

Şahit olduklarımı anlatmaya nerden başlayacağımı bilmiyorum, aslında söyleyecek çok şey var ve işin içine üzüntü, pişmanlık, kızgınlık, mahcubiyet ve yalnızlık gibi duygular karıştı. Bu rağmen anlatacaklarımı sizinle paylaşmam her şeye değer. Bu Michael’ı geri getirmeyecek ve etrafındaki kan emiciler ondan ve mallarından geriye ne kaldıysa bunlar için sonuna kadar savaşacaklar. Yürüttüğümüz bu kampanya kaçınılmaz olanı durdurmaya çalışmak veya durdurmak değil. Michael bize ulaştı ve biz en azından bunu ona borçluyuz bize hayatının son haftalarında ne söylediyse, ne gösterdiyse bunları söyleyebildiğimiz herkese söyleyerek, onun için adalet isteyebiliriz. Her ne söylediyse,  sözlerinde,  fiziksel ve ruh halindeki stres ve yorgunluk çok açıktı. Ben inanıyorum  ( ki yalnız değilim) yardım için yalvarıyordu ve açgözlülükten korkudan, bencillikten, nankörlükten hatta merhametsizlikten dolayı gözleri kör olduğu için, etrafındaki hiç kimse onu kurtarmak için uğraşmadı. Ben yirmi yıldan fazla bir zamandır Michael’ın hayranıyım ama hayatının son sekiz ayında onun çok yakin takipçisiydim. Yani Michael’ı düzenli olarak takip ediyordum sadece günlük olarak değil. Nereye gittiğini, nasıl olduğunu ve etrafındaki insanları biliyordum. Onun fiziksel ve ruh durumunu ve bunların hayatının son birkaç haftasında/ ayında ne çabuk bozulduğunu gördüm. Bunlar benim ölümünden önceki hatırladığım olaylar. Bazılarımız, bende dâhil biliyorduk ki Michael’ın zamanı daralıyordu ve çok büyük tehlikedeydi.  Müdahale etmeye çalıştık ama çok geçti.

Kasım 2008  de  Bel Air otelde kalan Michael dışarıda bekleyen bir grubumuzla buluştu. Bizimle bir süre konuştu ve Michael o akşam kendisi için yemek istediği sevdiği bir restorandan bize de yemek sipariş edecek kadar kibardı. Harika görünüyordu, çok sakin, açık ve anlaşılırdı O akşam görünen hiçbir problemi yoktu. Bizimle birçok şey hakkında konuştu ve gelecekteki projeleri ile ilgili ipuçları verdi. O zaman konserlerin,  bu projelerin içinde olduğunu bilmiyorduk. Michael bu otelde daha sonradan bu turne ile ilgili olduğunu öğrendiğimiz birçok toplantı yaptı.

Mart ayında O2 konserlerinin duyurulmasından sonra Michael, nisan ile mayıs arasında Center Staging ‘de provalara başladı. Bu tam bizim onu, Dr Klein’a giderek artan ziyaretlerinde gördüğümüz zamana rastlıyor. Ziyaretlerin sayısının çoğalması ve orada kalma süresinin artması, özellikle, bu ziyaretlerin ondaki etkisini fark etmeye başladıktan sonra, beni ve diğer arkadaşları korkutmaya başladı.  Michael binayı uyuşmuş bir şekilde terk etmeye başladı. Biz orada yapılan işlemlere ruh halini değiştiren bir takım maddelerin karışmış olduğunu anlamaya başladık.

Bu durum öyle bir hal aldı ki, bazılarımız ona mektup ve hediye vermenin anlamsız olduğu söyledi çünkü Michael hani şu imzalı resim peşinde koşanların verdiği resimler olmamasına rağmen kendine direkt olarak yazılmış mektupları bile imzalayıp geri vermeye başlamıştı.

25 Nisan 2009 Cumartesi günü bir şey beni her zamandakinden daha fazla endişelendirdi. Bu,  bir hafta sonu Michael’ın Dr Klein’a yaptığı ilk ziyaretti ve saat biraz geçti. Orada saat akşamüstü 5 ten gece 9 30 a kadar kaldı. Michael Dr Klein’in ofisinden dışarı çıktığı zaman alkol veya ethel olduğunu söyleyebileceğim bir ağır koku yayıyordu ve uyuşmuş gibiydi.

29 Mayıs 2009 da Michael, bazılarımızı neler olduğunu konuşmak için Center Staging ‘e götürdü. (Bazılarımız biletlerini alamadıklarından, bilet satışının çok düzensiz olduğunu ve kendisinin bundan haberi olup olmadığını sordu).Bize bu bir oturma bölümü olduğundan haberi olmadığından, dolayısıyla bu problem ile bir şey bilmediğini söyledi ama bu konuda bir şeyler yapacağını belirtti. Bize gece yattığı zaman sadece on konserden haberi olduğunu, ama sabah bunların elli konsere çıkarıldığını öğrendiğini söyledi.

“Benim rızam olmadan bu ayarladılar bunu sadece belli bazı sebeplerden dolayı yaptılar” dedi.”Programı da yanlış yaptılar. Bir gün gösteriş, bir gün ara, bir gün gösteriş bir gün ara olması gerekiyordu.” diye ekledi( Aslında bir gün gösteri, bir gün ara, bir gün gösteri, bir gün ara demek istiyordu).

Sanki ağlamaya başlayacakmış gibi sesi kırılgandı. Ellerini dua eder gibi birleştirdi ve sessizce durdu. Bizde onunla beraber bir süre sessiz kaldık. Bence bu üzüntü ve endişe ile dolu oldukça yoğun bir andı. Orayı endişelerimizin doğrulandığı hissederek terk ettim.  Oradaki herkes aynı hislere sahipti.

Ne yazık ki Michael’ın bunları bize söylemesinden bir gün sonra bunlar basında çıktı. Bilmiyoruz ama AEG bunu reddetmek ve hepsinin yalan olduğu söylemek için çok aceleciydi.

Bu tamda küçük bir grup olan ve Michael ile acık görüşebilen bizler için her şeyin değişmesi ile aynı zamana geliyordu.

AEG in Michael’ın bize yaptığı açıklamayı öğrenmesinden sonra her şey değişti.

Güvenlik bizim ona erişim olanaklarımızı ortadan kaldırdı ve Michael artık bizim için ulaşılması kolay biri değildi.

Ona ulaşım olanaklarının daha da azalmasıyla beraber ( yinede onu görüyor ve bir şekilde onunla konuşuyorduk) Michael’ın doktor ziyaretleri daha da sıklaştı ve onda özellikle kilosunda görülen olan bazı fiziksel değişiklikler gördük. Çok zayıf görünüyordu ve genel anlamda bir şeyler yanlış gidiyordu. Güvenlik elemanlarının tutumları ve davranışları bile değişmişti.

Michael 1 Haziran 2009 da Inglood  Forum da provalara başladı.Bir kaç hafta sonra Michael Amir ( Michael’ın özel asistanı ve koruması)  Michael’ın çok yorgun olduğunu, tüm hafta boyunca uyumadığını ve AEG in onu sürekli aradığını söyledi.

Bu tam da Michael’ın provalara sürekli geç gelmeye başladığı ve bazen de provaları iptal ettiği dönemdi.

Bunlardan biri Michael provalara geç gittiği 12 Haziran 2009 tarihiydi. Oraya vardığında bizim için durmadı ki genelde dururdu. Biraz sonra koruması bizim nerde olduğumuzu görmek için genellikle arabalarımızı park ettiğimiz bir blok öteye kadar gelerek yanımızda geçti. Bizlere, ne yaptıkları söylemek için hiçbir girişimde bile bulunmadılar. Saat akşam 8 -9 sıralarıydı. Gece yarısına doğru Biggie adındaki koruma dışarı gelerek,”Michael bunun(?) çok tehlikeli olduğunu söylüyor ve kendisi bu akşam provalara gitmek istemedi çok yorgun” dedi.

Daha sonra sıraya girmemiz ve Michael ‘la her birimizin 15 saniye kadar yalnız görüşebileceğimiz söylendi. Orada olan hepimiz çok garip hissettik. Bizler ne olduğunu bilmiyorduk ama tabii ki sıra olduk ve hepimiz Michael’ı görmek için bize özel olarak verilen zamanı kullandık. Aslında bu görüşmeler hiç de özel değildi çünkü korumaları tarafından çok yakından takip ediliyorduk.

Michael’ın hayatının son günlerinde onun koruması olan Alberto Alvarez’in  çok tedirgin ve sinirden ter içinde kalmış hallerini fark ettiğimi hatırlıyorum. Ona Michael’ın iyi olup olmadığını sorduğumuzda bize turneye odaklandığını ve  ruhu halinin bu yönde olduğunu söyleyerek  sorumuzun cevabını vermiyordu. Ama biz bundan fazlasını görebiliyorduk. Michael gitgide değişiyordu, uyuşmuş gibiydi, çok zayıflamıştı ve korumaları bir şeyden dolayı çok gergindi. Aslında evinin önünde kapısında 2 veya 3 koruma bulundurmak yerine bu sayı iki, üç katına ve daha sonra da öldüğü akşam bu rakam 12 ye kadar çıktı.

Bir şeyler oluyordu, bir şeyler değişmişti ve artık eyleme geçmenin zamanı gelmişti.

Onun hayatını kurtarmak adına yaptığımız müdahale, bende dâhil olmak üzere birkaç gruptan oluşan hayranın, ölümünden bir hafta önce ona mektup yazması şeklinde oldu. Niyetimiz ona mektupları vermek ve bir şeylerin yanlış gittiğini hisseden, tüm hayranları adına bir bildiri yayınlamaktı.

Bir şeyler yapılamadığı sürece ölümünün bir an meselesi olduğunu biliyorduk. Etrafındaki hiç kimse bunu yeteri kadar önemsemiyordu.

Önce tüm mektuplar toplandı , plan yapıldı ve 24 Haziran 2009 da müdahale etmeye karar verdik.Aslında  o öğleden sonra mektupları ona ulaştırmayı başardık.O gece saat 1.30 civarlarında Michael’ı  Staples Center ‘dan  ayrılırken  gördüm.Bu onu son görüşüm oldu.

Bu benim ona yazdığım mektup:

Michael,

14 yaşında iken benim hayatımı kurtardığın ilk günden beri seni çok seviyorum ve sana hayranım. Benim hayatımı bunca yıl boyunca kurtarmaya devam ettin. Bu beni tanımayan birilerine için çok anlamsız ve garip gelebilir. Bana hayata devam etmek için umut ve güç verdin. Şimdi sıra bende, sana ulaşmak, burada olduğumuzu bildirmek ve yardım etmek istediğimizi söylemek için sıra hepimizde.

Lütfen seni çok sevdiğimizi bil ve seni kaybetmeyi göze alamayız. Sen bizim için çok şey ifade ediyorsun ve seni bir süredir mutsuz görmek bizi çok üzüyor. Bunu saklamak için çok çalıştın ama biz hissediyoruz, kötü bir şeyler oluyor.

Michael yapmak istemediğin hiçbir şeyi yapma lütfen. Bu konser olabilir veya insanların seni para için zorladığı herhangi bir şey olabilir. Hiç kimsenin ve hiçbir şeyin seni uykularını kaçıracak, sıkıntıya sokacak ve sağlığını etkileyecek kadar strese sokmasına izin verme. Sen ödemen gerekenden fazlasını ödedin. Sana ihtiyacım var ve seni çok derinden seviyorum, hepimiz çok seviyoruz.

Samantha.

Sonunda bir şeyi açıklığa kavuşturarak mektuba son vermek istiyorum. Ben Michael’ın her zaman uçmuş ve uyuşmuş göründüğünü söylemiyorum. Sadece bunun iyi anlaşılmasını istiyorum. Biz onu esrarkeş gibi algılamadık.  Biz sadece  ( belli zamanlarda)  onun çok fazla sıkıntı ve baskı altında olduğu için ,ilaç  almadan işlevsel olamadığından, ve  yemek yiyememesinden dolayı endişeliydik.Etrafındaki herkes onun iyi olmadığını biliyordu  ama kendi çıkarları için  -diğer sebebi Allah bilir-   gözlerini kapamayı tercih ettiler.Ama ben ne gördüğümü biliyorum ve biliyorum ki, Michael üç hafta sonra  sahneye çıkmaya hazır olan, sağlıklı, mutlu, zinde bir adam değildi.Onlarda bunu biliyorlar. Artık şimdi gerçeğin ortaya çıkma zamanı geldi.

Talinin şahit oldukları

Son Güncelleme: Pazar, 11 Ekim 2009 19:43 Pazar, 11 Ekim 2009 16:31

Sevgili Michael hayranları,

Ben Los Angeles da yaşıyorum ve Michael hayatının son sekiz ayını burada geçirdi ve ben bu süreç boyunca sürekli onun etrafındaydım.

Benim olmadığım zamanlarda diğer hayranları mutlaka onun yakınlarındaydı, o yüzden lütfen bizim şahit olduklarımızı ciddiye alın çünkü hepimiz onu aynı anda görüyorduk ve tüm düşüncelerimizde aynıydı.

Benim düşünceme göre Michael’ın ölümü ile ilgili iki teori var:

1. Michael başkaları tarafından kontrol ediliyordu, büyük bir baskı altındaydı, çok çalıştırılıyordu ve ihtiyaçları göz ardı edildi. Tüm bunlara ek olarak, Michael kasten öldürüldü ve sorumlu olan sadece Dr Murray değil, çok daha fazla insanın bu olayda sorumluluğu var.
2. Michael başkaları tarafından kontrol ediliyordu, baskı altındaydı,       çok çalıştırılıyordu ve ihtiyaçları göz ardı edildi. Dr Murray tarafından kaza sonucu öldürüldü.

Bu iki teorinin ilk bölümleri gerçektir ve diğer insanlar onun “iyi” olduğuna kendilerini inandırırken, ben kendime yalan söyleyemem ve onun hayatının son haftalarında şahsen yaşadıklarımı göz ardı edemem.

Çok açık belli ki Michael bu turneye ilk başlarda mali sebeplerden dolayı karar verdi bu rağmen, turnenin anons edilmesiyle beraber onun bu rekor kıran proje ile ilgili çok heyecanlandığını fark ettim.

Michael provaların ilk birkaç haftasında mutlu görünüyordu. Bize basın toplantısının bizim için sürpriz olup olmadığını ve konserde hangi şarkıları dinlemek istediğimizi sordu. Fakat son üç veya dört haftada her şey yavaşça tersine döndü, artık her zaman o heyecan yoktu ve sonunda biz bir şeylerin kötü gittiğini fark ettik.

İşte benim gerçeklerim:

29 Mayıs 2009 da Center Stage deki son prova gününde bazılarımız stüdyoya girdi ve Michael ile konuştu. Aslında bizinle konuşmak isteyen Michael dı. Önce koltuk düzenlemeleri yüzünden bizden özür diledi.

Ve sonrada “oturma alanı ve turne tarihleri benim fikrim sorulmadan ayarlandı” dedi. Bize bu gösterileri bizim için yaptığını ve bunu bizim ondan yapması istediğimiz şekilde yapmak istediğini belirtti.

Bundan önce Michael’ın daha önceki turlarda yaptığı gibi ne zaman kilo vermeye başladığını merak ederdim fakat genellikle kendi bedeninden büyük kıyafetler giydiği için onun ne kadar zayıf olduğunu söylemek zordu.  Tam da Michael’ın saçlarının kıvırcıklaştığı, hazırlıkların sürdüğü ve konserin abartılı reklamlarının zirve noktasına eriştiği dönemde bu gerçeklerde ortadaydı.

Bende  “ Peki biraz fazla tepki göstermiş olabilirim, önümüzde bir ay daha var belki her şey yoluna girer “ diye düşündüm.

Michael’ın bir hafta sonra Forumda ki ilk provası umut vericiydi onu şarkı söylerken duyduğumuz andan beri her şeyin yoluna girmeye başladığını düşündüm. Hala bazı çekincelerim vardı ama onun tehlikede olduğuna dair endişelerim yoktu.

21 Haziran 2009 Michael’ın korumalarının garip davranmaya, araya çok uzun mesafeler koyarak bizleri ondan uzak tutmaya başladıkları zamandı. Yaptıkları hareketler çok gereksizdi zaten müsaade edilen zaman içinde orada zaten 12 veya 13 kişiden fazla insan olmuyordu ve bu insanlar Michael’ın ve aynı zamanda korumalarının da tanıdığı ve güvendiği kişilerdi.

1)Korumalar sürekli  “Michael turneye odaklandı” diyorlardı ve büyük bir ihtimalle kendisi duygusal patlamalar yaşamamaya gayret ediyordu.         2) Kendisinin uyuşmuş gibi bir hali vardı ve bizim onu böyle görmemizi veya bun durumu fark etmemizi istemiyordu.3) Konserin organizatörleri, Michael’ın bizimle bazı sırlarını paylaştığını,  bize bazı konularda şikâyette bulunduğunu ve bunların bir şekilde basına sızdırıldığını anladılar. Bunun sonucunda korumalara talimat verip bizim Michael’la bağlantı kurmamamız engellediler.4)Belki Michael sadece rahatsız edilmek istemiyordu ve kendini güvende hissetmemeye başladı (olabilir ama zamanlama ve diğer faktörler oldukça garip).

Michael düzenli olarak Dr Klein’ın ofisini ziyaret ediyordu ve bu ziyaretlerden uyuşmuş bir halde çıkıyordu.

Ben her zaman niçin oraya gittiğini hep merak etmişimdir ama asla bunu sormaya hakkım olduğunu düşünmedim. Sanırım bu bir çeşit cilt tedavisi için olabilirdi ama beni esas rahatsız eden şey, Michael’ın orada saatler boyunca kalması ( bazen 5 kadar saat kalırdı) ve orada ona yapılan işlem. Oraya uyumak için gittiğinden asla şüphe etmedim ve bunu sormanın ne benim görevim olduğunu nede birisinin buna cevap vereceğini düşündüm.

16 Haziran 2009 da onu son kez Dr Klein’in ofisinin önünde gördüm. (hatta ölümünde önce bir kez daha oraya gittiğinden eminim).

Bizler, o gün orada, onun  etrafında olan tüm hayranları, aramızda  bir sonuca vardık ki  oda  Michael’ın  ilk evden ayrıldığında uyuşturulmuş olduğu ve Dr Klein’in ofisinde de ayrılırken de uyuşuk bir durumda olduğu idi. O akşam altımız farklı senaryoları bir araya  getirdik. İşte o zaman bir şeylerin ciddi anlamda kötü gittiğini düşündük. Biz Michael’a provalara devam etmesini sağlamak ve itiraz etmesini engellemek için iradesi dışında ilaç verildiğini düşünüyoruz. Biz Michael’ın AEG veya NOI veya her ikisi tarafından kontrol altında tutulduğunu düşünüyoruz. Michael için çalışanlar ve bu gösteri ile alakalı olan diğer insanlar hakkında suçlamalarda bulunmaya başladık ve ne yapabileceğimizi düşündük. Bizler grup içinde olup da, konser işine karışmayan birini tanıyorduk.  Ben bu kişiye “Michael sahnede nasıl?” diye sormayı önerdim ve arkadaşlarımdan birisi “Michael son üç provaya gelmedi ve sahne almadı “ dedi  ( bu üç prova 11,12 ve 16 Hazirandı). Ertesi gün ben baş koruma Alberto’ya Michael’ın provalarının nasıl gittiğini, onun mutlu ve sağlıklı olup olmadığını sordum. Alberto’ nun cevabı aşırı derecede olumluydu.

Tabii ki yalan söylüyordu çünkü Michael son zamanlarda sahne almamıştı yani, işi harika götürüyor olamazdı. Evet, bazı zamanlar var ki onu sahne de olmasa da olurdu ama açılış gecesi bu kadar yaklaşmışken veya ardı ardına olan son üç provada böyle bir şey olamazdı.

21 Haziran 2009 da Marika’nın gördükleri ve Michael’ın kilosu ile ilgili endişelerini yazdığı e-maili gördüm. Hiç duraksamadan Michael’a mektuplarımızı vermek için bir araya geldik. Bazı hayranlar buna herkesi dâhil etmediğimiz için bizi suçluyorlar.  Lütfen, lütfen tüm sevenlerinin her şeyi bire bir görmediğini, üstelik biz bu tartışmayı başlattığımızda bizi her şeyi abartmakla ve dikkat çekmekle suçlayanlar olduğunu unutmayın.

Bizim paniklememizi, endişelenmemizi ve eyleme geçmemizi sonrada en kötü beklentimizin gerçeğe dönüşmesini sadece kötü bir şans olarak mı değerlendiriyorsunuz? Dr Murray bu konuda suçlanırken, Michael Jackson’ın gerçek ölüm nedeni sonsuza kadar gizli kalabilir. Gerçek olan Michael Jackson hayatının son haftalarında iyi değildi fakat etrafındaki herkes bunu görmemeyi tercih etti çünkü gösteri devam etmeli diye düşündüler. Evet Michael kaza ile veya kasten Profol ile öldürüldü. Ben onun kilosunun ve geçmişteki ilaç alışkanlığının ölümünde etkili olduğunu söylemiyorum. Benim dikkat çekmeye çalıştığım nokta; AEG nin, Michael’ı Dr onu aşırı ilaçla zehirleyene kadar, çok harika ve çok sağlıklıymış gibi gösterme çabaları, ama biz bunun tam tersini gördük. Yani AEG acaba daha fazla bir şeyler mi saklıyor? Mükemmel bir şekilde üstünde oynanmış bir belgeseli yayınlamakla bazı izleri kapamaya mı çalışıyor? Bunların hepsinin arkasında  başka birisimi var? Biz gerçeği hiçbir zaman öğrenemeyebiliriz fakat sizler hepiniz benim ne gördüğümü, bizlerin ne gördüğünü ve onun hayatının son günlerinde bir şeyler yapmak için, eyleme geçmeye çalıştığımızı biliyorsunuz.