Μαρτυρίες

Η μαρτυρία της Marika

Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 09 Οκτώβριος 2009 20:15 Τρίτη, 06 Οκτώβριος 2009 16:16

«Τι είδα τον Ιούνιο»
Γεια σας,
Ξέρω πως σε κάποιους από εσάς δεν θα αρέσουν αυτά που θα πω, αλλά πρέπει να πω την εμπειρία μου ώστε να καταλάβετε όλοι. Κάποιοι από εσάς μπορεί να έχετε ακούσει για κάποιο email που έστειλα στις 21 Ιουνίου. Αναρτήθηκε σε κάποια forums χωρίς τη συγκατάθεσή μου και ο κόσμος με κατηγόρησε λέγοντας πως λέω ψέματα, πως αναζητώ λίγη δόξα και πολλά άλλα…
Αυτός είναι ο λόγος που το έστειλα:
Στις 19 Μαρτίου, εγώ και δυο ακόμα φίλοι συναντήσαμε τον MJ στο αυτοκίνητό του.
Μιλήσαμε για την AEG, για το ότι ήταν εξοργισμένος μαζί τους επειδή προσπαθούσαν να βγάλουν χρήματα πουλώντας εισιτήρια μέσω της ιστοσελίδας Viagogo. Είπε χαρακτηριστικά «Σιχαίνομαι να ακούω ιστορίες σαν αυτή!».
Εγώ και η φίλη μου είδαμε έναν πολύ αδύναμο Michael. Φορούσε ένα φαρδύ πορτοκαλί παντελόνι. Αλλά όπως καθόταν στο πίσω κάθισμα και εμείς καθόμασταν μπροστά, είχε τα πόδια του ανάμεσα στα δικά μας. Είδαμε πώς ήταν τα πόδια του.  Ήταν τόσο αδύνατος και λιπόσαρκος.
Ο Michael δεν σταμάτησε να απολογείται για την εμφάνισή του: «Συγνώμη που με βλέπετε έτσι, λυπάμαι τόσο πολύ!». Την ώρα που το έλεγε αυτό, έκρυβε το πρόσωπό του ανάμεσα στα χέρια του.
Η αλήθεια είναι πως ανησυχήσαμε λίγο αλλά σκεφτήκαμε: ΟΚ, έχει 3 μήνες μέχρι τις συναυλίες στο Λονδίνο, οπότε μπορεί να δουλεύει με κάποιον…
Τρεις μήνες μετά, εγώ και η φίλη μου επιστρέψαμε στην περιοχή Carolwood και είδαμε τον Michael να βρίσκεται υπό την επήρεια ουσιών. Το περίεργο ήταν πως αυτό συνέβαινε μετά τις πρόβες κι όχι μόνο μετά τις επισκέψεις στον δερματολόγο Klein. Επομένως οτιδήποτε κι αν του έδιναν, του το έδιναν (ή το έπαιρνε μόνος του) κατά τη διάρκεια της πρόβας.
Αυτή τη βραδιά ο Michael είχε απώλεια μνήμης. Ήταν εντελώς μαστουρωμένος, σαν να μιλούσε στον ύπνο του.
Αφού ακόμα κι ΕΜΕΙΣ το είδαμε αυτό, μη μου πείτε πως οι άνθρωποι γύρω του που του μιλούσαν 10 ώρες την ημέρα δεν το είδαν;
Λίγες μέρες μετά, ο Michael μας κάλεσε στο στούντιο των γυρισμάτων του Dome project. Η φίλη μου, του είχε φτιάξει ένα σακάκι. Φορούσε ένα κόκκινο σακάκι Balmain, που το βλέπετε και στις σκηνές της ταινίας που προβάλλονται. Η φίλη μου του έδωσε το σακάκι και ο Michael το πήρε για να το δοκιμάσει. Έβγαλε αυτό που φορούσε…Φορούσε ένα στενό λευκό παντελόνι με ένα εφαρμοστό λευκό μπλουζάκι. Για πρώτη φορά, συνειδητοποιήσαμε πόσο βάρος είχε χάσει. Το σακάκι του δεν θα μου έκανε… Ήταν εντελώς λιπόσαρκος. Και ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΑΔΥΝΑΤΟΣ. Το σακάκι ασφαλώς, του ήταν πολύ μεγάλο. Αλλά ήταν χαρούμενος και ρώτησε : «Α! Πώς ξέρεις το νούμερό μου»; Λοιπόν…είναι στα μέτρα ενός γυναικείου ρούχου. Το κράτησε. Βλέπετε μια φωτογραφία του ενώ το φοράει στις 11 Ιουνίου.
Φυσικά, δεν μπορείτε να καταλάβετε πλήρως από τη φωτογραφία. Αλλά θα μπορούσε, κυριολεκτικά, να κουμπώσει το σακάκι…στην πλάτη του. Γι’ αυτό εγώ και η φίλη μου στείλαμε το email αυτό στις 21 Ιουνίου. Για να μοιραστούμε τις ανησυχίες μας για την υγεία του.
Δεν λέω πως ο Michael πέθαινε από κάποια ασθένεια.
Δεν λέω πως ο Michael δολοφονήθηκε.
Δεν λέω πως γνωρίζω την αλήθεια

Απλά λέω πως ΕΜΕΙΣ, οι θαυμαστές του, αισθανθήκαμε πως ο MJ κινδύνευε.
Απλά λέω πως ΕΜΕΙΣ, οι θαυμαστές του, είδαμε πόσο βάρος είχε χάσει.
Απλά λέω πως ΕΜΕΙΣ, οι θαυμαστές του, είδαμε πως βρισκόταν υπό την επήρεια ουσιών.
Απλά λέω πως ο Michael είπε στους θαυμαστές του πως ήταν πολύ πιεσμένος και δεν μπορούσε ούτε να φάει ούτε να κοιμηθεί.

Απλά, τώρα, αναρωτιέμαι γιατί ο κύκλος του MJ συνεχίζει να ισχυρίζεται πως ο Michael ήταν σε εξαιρετική φόρμα, τη στιγμή που οποιοσδήποτε άλλος, που δεν δούλευε γι’ αυτόν, έβλεπε πως δεν ήταν;

Απλά, τώρα, αναρωτιέμαι γιατί σήμερα (2 ημέρες αφού αυτή η ιστοσελίδα ανέβηκε) ένα δελτίο τύπου διαρρέει το πόρισμα της αυτοψίας του Michael, αναφέροντας πως το βάρος του ήταν περίπου 65 kg (ακόμα κι αν δεν είναι πολλά), με τον τίτλο «Ο Michael Jackson ήταν υγιής» ξαφνικά να γράφεται παντού!
Τα αποτελέσματα της αυτοψίας υποτίθεται πως δεν θα ανακοινώνονταν πριν το τέλος των ερευνών. Κάποιος φοβάται;

Δεν λέω πως ο Michael δολοφονήθηκε.
Δεν λέω πως ο Michael ήταν άρρωστος.
Απλά λέω σε κάποιους ανθρώπους:
ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΛΕΤΕ ΨΕΜΑΤΑ
ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΑΝΟΗΤΟΥΣ.

Είδαμε σε τι κατάσταση ήταν ο Michael.
Μας είπε ο ίδιος πως ΔΕΝ ένιωθε καλά.
Σταματήστε να λέτε  ψέματα.
Ήδη τον χάσαμε.
Παραδεχτείτε την αλήθεια και πείτε: Ναι, ίσως ο Michael να χρειαζόταν βοήθεια και δεν του τη δώσαμε. Θα έπρεπε να είχαμε περισσότερα διαλλείματα ανάμεσα στις συναυλίες, ώστε να τον κάνουμε να μην νιώθει τόσο πιεσμένος και νευρικός…

Δεν λέμε πως αυτοί οι άνθρωποι τον σκότωσαν.
Αλλά αν άκουγαν το πρόβλημά του και τις αγωνίες του, ίσως να τον έκαναν να αισθανθεί πιο χαλαρός, μπορεί να έτρωγε, να κοιμόταν καλύτερα χωρίς να ζητάει να του χορηγηθεί το Propofol.
Επομένως, μπορεί ακόμα να βρισκόταν ανάμεσά μας.
Ευχαριστώ.

Αυτό είναι το email που έστειλα στους θαυμαστές του MJ και στον κύκλο του Michael, αν θέλετε να το διαβάσετε:

Marika Prochet 21 Ιουνίου, ώρα 15:21

Αγαπητοί θαυμαστές του MJ,

Το μήνυμα αυτό είναι σημαντικό. Κάποιοι από εσάς θα το μισήσετε. Κάποιοι άλλοι θα αρχίσετε να σκέπτεσθε.
Όπως ίσως γνωρίζετε, λίγες μέρες πριν, εγώ και η Moon είχαμε την τύχη να είμαστε προσκεκλημένες στο στούντιο που ο Michael έκανε γυρίσματα.
Ο Michael φορούσε λευκό παντελόνι. Πολύ στενό. Και ένα λευκό μπλουζάκι. Επίσης πολύ εφαρμοστό.
Όπως γνωρίζετε, ο Michael ήταν πάρα πολύ αδύνατος μετά τη δίκη. Το συζητούσαμε όλοι μαζί και πάντα λέγαμε: Είναι επίφοβα αδύνατος. Κάποιοι από εμάς του λέγαμε πως έπρεπε να τρώει.
Αλλά αυτό που είδαμε, εγώ και η Moon, την προηγούμενη εβδομάδα μας τρομοκράτησε. Δεν είναι επίφοβα αδύνατος, Είναι ένας σκελετός. Είδα την πλάτη του και ήθελα να κάνω εμετό. Ποτέ δεν έχω αισθανθεί τέτοιο σοκ. Και ήξερα ήδη πως ήταν λιπόσαρκος. Αλλά αυτά τα ρούχα…Ήταν σαν να ήταν γυμνός. Ντράπηκα…

Έφυγα από το στούντιο. Και τι είπα στους θαυμαστές;
«Θεέ μου είναι τόσο λιπόσαρκος»! Και μετά ξέρετε τι είπα;
«Αχ! Ήταν τέλεια! Είδα τον Michael στο στούντιο! Ναι!»

Είχα την ίδια αντίδραση που είχα μετά τη δίκη. Μόνο που τώρα είναι ακόμα πιο λιπόσαρκος. Είναι ένας σκελετός. Αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα, οπότε…ας μιλήσουμε για κάτι άλλο! Ας μιλήσουμε για το πόσο χαρούμενη ήμουν που τον συνάντησα.

Αλλά για να είμαι ειλικρινής, νιώθω περίεργα από εκείνη την ημέρα και μετά. Σαν να έχω τύψεις.

Αισθάνομαι πως είδα την πραγματικότητα. Για μία φορά, δεν φορούσε παλτό ούτε ένα φαρδύ πουκάμισο ή φαρδύ παντελόνι. Για μία και μόνη φορά είδα την πραγματική του κατάσταση. Νιώθω σαν να την γνώριζα ήδη, απλά δεν ήθελα να την αποδεχτώ.

Ειλικρινά, νομίζω πως έκανα ότι θα έκανε ο καθένας από εσάς. Ανησυχούμε για 5 λεπτά και μετά το μόνο πράγμα που σκεπτόμαστε είναι: Θέλω να δω τον Michael, θέλω να με αγκαλιάσει, θέλω να του πω πως τον αγαπώ… Σκέπτομαι εμένα και την δική μου ευτυχία.

Αλλά άρχισα να αναρωτιέμαι: Ο Michael κάνει πρόβες κάθε μέρα, περιστοιχίζεται από 200 άτομα που δουλεύουν καθημερινά μαζί του. Αλλά ποιοι είναι τελικά αυτοί οι άνθρωποι;

Χορευτές που βλέπουν το όνειρό τους να γίνεται πραγματικότητα, ο Kenny Ortega που κάνει την καλύτερη παραγωγή show που έχει κάνει έως σήμερα, η ασφάλεια του Michael, ο Michael Bush και η Kαren Faye.

Κανείς από την οικογένειά του, κανείς από τους φίλους του, ούτε ένας.

Η Kαren είναι η μόνη που αγαπάει πραγματικά τον Michael. Οπότε της έστειλα ένα μήνυμα. Ήθελα να ξέρω αν όλοι γύρω του είναι τυφλοί ή δεν κάνουν απλά τίποτα;

Εδώ είναι η απάντησή της:

Γεια σου Marika,

Το ξέρω.
Κάνω ότι είναι ανθρωπίνως δυνατό… η καρδιά σου και η δική μου βρίσκονται στο ίδιο μονοπάτι.
Σε παρακαλώ κράτησε το αυτό σαν μυστικό, για το χατίρι του.
Με αγάπη,
Karen

Όταν το διάβασα, κατάλαβα πως είχα δίκιο.
Ώστε εκείνη κάνει κάτι. Αλλά τι μπορεί να κάνει;

Όπως όλοι ξέρουμε, ο Michael δεν δίνει αναφορά πουθενά. Κάνει ό,τι θέλει εκείνος,
Και αν γνωρίζετε έστω και  λίγα πράγματα για την ανορεξία, ξέρετε πως ακόμα κι αν πείτε σε έναν ανορεξικό να φάει είναι εντελώς άσκοπο…
Η Karen μπορεί να του έλεγε να φάει. Εκείνος δεν θα το έκανε.
Οι άνθρωποι στην κατάστασή του χρειάζονται ένα γερό «ταρακούνημα» για να κάνουν κάτι.

Και εδώ είναι η ερώτησή μου προς όλους εσάς:

Όλοι αγαπάμε πολύ τον Michael. Όλοι θέλουμε να δούμε τις συναυλίες του. Όλοι σκεπτόμαστε πως πρέπει να βρούμε έναν τρόπο για να βρισκόμαστε εκεί στην πρώτη σειρά, πως πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να πάρουμε κι άλλα εισιτήρια, για να τον δούμε περισσότερο από τους υπόλοιπους θαυμαστές, πρέπει να βρούμε έναν τρόπο θα βγάλουμε μια φωτογραφία μαζί του, πρέπει να βρούμε έναν τρόπο ώστε να μην τον πληγώσουμε.

Πώς, λοιπόν, θα τα κάνετε όλα αυτά εάν κατά τη διάρκεια της τρίτης συναυλίας λιποθυμήσει στη σκηνή και η καρδιά του σταματήσει να χτυπά κατά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο;
Πώς θα αισθανθείτε όταν θα μιλήσετε με άλλους θαυμαστές που θα σας πούν: Ξέραμε πως ήταν πάρα πολύ αδύνατος για να μπορέσει να κάνει 50 συναυλίες. Ξέραμε πως είχε σταματήσει να τρώει κατά τη διάρκεια της προσπάθειας και έκανε πρόβες 10 ώρες την ημέρα για εμάς.

Πώς θα αισθανθείτε όταν θα πείτε: Ο κόσμος έλεγε πως ήταν καλά, αλλά έλεγαν ψέματα. Εμείς είδαμε έναν σκελετό.
Δεν θα νιώσετε ένοχοι; Θα μπορείτε να κοιμηθείτε τη νύχτα όταν θα σκέπτεστε πως ξέρατε και δεν κάνατε τίποτα;

Κάποιοι από εσάς θα πουν:

«Μα έχει γιατρούς μαζί του»
«Δεν θα τον άφηναν να χορεύει αν δεν ήταν υγιής»
«Δεν θέλω να κάνω κάτι που θα τον πλήγωνε»

Λοιπόν, αφήστε με να σας πω κάτι:

Εάν είχε γιατρούς δίπλα του, θα είχε πάρει βάρος.
Κανείς δεν είδε τον Lou Ferrigno κάπου στις πρόβες ή στο σπίτι του Michael.
Στα γυρίσματα είδα ανθρώπους γύρω από τον Michael. Όλοι τον απέφευγαν, κοιτάζοντας κάπου αλλού. Όλοι δούλευαν τα βίντεό τους. Παίζονται πολλά λεφτά. Δεν θα θέλατε να απολυθείτε επειδή είπατε στον Michael Jackson να φάει…
Όλοι γνωρίζετε πως οι υπάλληλοι του Michael δεν θα ρίσκαραν ποτέ να χάσουν τη δουλειά τους. Δεν αγαπάνε τον Michael τόσο πολύ.

Και γι’ αυτούς που βρέθηκαν στο σπίτι του, όλοι ξέρετε πως ο Michael είναι τελείως μόνος εκεί.

Εάν καταλάβετε αυτό το μήνυμα, σημαίνει πως είστε από εκείνους τους θαυμαστές του Michael που γνωρίζουν καλά πως δεν είναι ο Peter Pan, πως δεν είναι 100% τέλειος και πως αυτή τη στιγμή είμαστε οι μόνοι εναπομείναντες, που αγαπάμε τον Michael αρκετά, ώστε να προσπαθήσουμε να κάνουμε τη διαφορά.

Είδαμε όλοι τον Michael στις χειρότερες στιγμές του και τον είδαμε να είναι ακόμα ζωντανός.
Αλλά καθίστε και σκεφθείτε, για 5 λεπτά, πως αυτός ο σκελετός, που έχει γίνει τώρα, θα κάνει 2ωρη συναυλία κάθε βράδυ για 3 μήνες!
Θα μπορούσατε να το κάνετε;
Τα μοντέλα πεθαίνουν στα 18 από ανορεξία απλά επειδή η καρδιά τους σταματά να χτυπά. Και απλά, περπατάνε σε μια πασαρέλα.

Ο Michael είναι 51. Χορεύει 10 ώρες την ημέρα. Και πρόκειται να χορεύει για 2 ώρες κάθε βράδι επί 3 μήνες.
Πιστεύετε πως θα αντέξει και θα είναι καλά;

Τώρα που ξέρετε, σκοπεύετε να κάνετε κάτι ή σκοπεύετε να συνεχίσετε να τσακώνεστε με άλλους θαυμαστές του για το ποιος θα έχει την καλύτερη συνάντηση μαζί του;

Σας παρακαλώ, ας σκεφθούμε την καλύτερη λύση για να τον βοηθήσουμε να συνειδητοποιήσει την κατάσταση. Χρειάζεται να «ταρακουνηθεί» από εμάς. Πρέπει να τον κάνουμε να αντιδράσει.
Και, δυστυχώς, ίσως χρειαστεί να τον πληγώσουμε για να το πετύχουμε αυτό.
Αλλά αν μείνει ζωντανός, δεν θα αξίζει τον κόπο;

Marika

Η μαρτυρία της Sandy

Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 09 Οκτώβριος 2009 20:14 Τρίτη, 06 Οκτώβριος 2009 16:23

Αγαπητοί θαυμαστές, φίλοι και όλοι εσείς που αξίζετε να ξέρετε την αλήθεια…
Αποφάσισα να μοιραστώ κάποιες επιστολές που έγραψα πριν τον θάνατο του Michael  καθώς και το τελευταίο γράμμα που έγραψα στον ίδιο και του το έδωσα ακριβώς πριν την τελευταία πρόβα, τη νύχτα πριν πεθάνει. Διάλεξα να το κάνω, για να ενισχύσω την εκστρατεία του THIS IS NOT IT, αλλά και γιατί πιστεύω πως ο Michael θα ήθελε να πούμε την αλήθεια τώρα που ο ίδιος έφυγε, με τον ίδιο τρόπο που πάντα το ζητούσε όλα αυτά τα χρόνια με τις κατηγορίες, την περίπτωση Mottolla-Sony κλπ.

Αυτό βέβαια είναι κάτι πολύ λυπηρό, δύσκολο και κάτι που ποτέ δεν περίμενα να μοιραστώ δημόσια, αλλά τώρα που ο Michael πέθανε νιώθω πως είναι πιο σημαντικό να πω και να υποστηρίξω την ΑΛΗΘΕΙΑ ενάντια στα κραυγαλέα ψέματα και στις προσπάθειες «κουκουλώματος» από όλους εκείνους που βρίσκονταν γύρω από τον Michael κατά τους τελευταίους του μήνες. Επίσης αισθάνομαι την ανάγκη να αμυνθώ εναντίον όλων αυτών που υποστηρίζουν πως εμείς οι φανατικοί που ακολουθούσαμε τον Michael μιλάμε μόνο τώρα που εκείνος έχει ήδη πεθάνει. Αυτό δεν είναι αλήθεια καθώς κάναμε ότι καλύτερο μπορούσαμε σαν απλοί θαυμαστές που ήμασταν. Κάθε τι που υποστηρίζουμε και λέμε είναι αλήθεια και βασίζεται σε λέξεις του ίδιου του Michael, σε ότι εμείς οι ίδιοι είδαμε κατά τη διάρκεια των μηνών πριν τον θάνατό του και σε ότι εμείς επίσης είδαμε σχετικά με τους «φίλους» και «γιατρούς» του Michael κατά τις προηγούμενες δυο δεκαετίες που τον ακολουθούσαμε.

Πρώτα απ’ όλα, ένα email που έγραψα στις 21 Ιουνίου, 4 ημέρες πριν ο Michael πεθάνει. Έστειλα το μήνυμα αυτό στην Karen Faye (την μακιγιέζ του Michael) και στον Michael Bush (τον μόδιστρο του Michael) που ήξερα πως βρίσκονταν γύρω από τον Michael σχεδον καθημερινά κατά τις εβδομάδες πριν τον θάνατό του και τους μόνους ανθρώπους του κύκλου του που θεωρούσα αξιόπιστους και αληθινούς φίλους του Michael. Είχα συναντήσει τον Michael, είχα μιλήσει μαζί του και είχα δεί την κατάστασή του για πάνω από 2 εβδομάδες στο Los Angeles κατά τα τέλη Μαϊου  και αρχές Ιουνίου. Έφυγα από το Los Angeles με ένα άσχημο συναίσθημα, ειδικά σχετικά με την εμφανή απώλεια βάρους του Michael.

Θέμα: Παρακαλώ φροντίστε τον Michael – ΚΑΝΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ- Κάτι δεν πάει καλά, το είδα.

Karen, Michael...
Υπάρχει κάτι που με ανησυχεί για αρκετούς μήνες τώρα. Πιστεύω πως κάτι δεν πάει καλά με τον Michael και την υγεία του ή την εικόνα που ο ίδιος έχει σχετικά με τα κιλά του και πραγματικά ανησυχώ.

Φοβόμουν να πω οτιδήποτε σε οποιονδήποτε γιατί πιθανώς δεν είναι δική μου δουλειά να μιλήσω για ένα τόσο προσωπικό θέμα του Michael και έπειτα το να συζητείται ένα τέτοιο θέμα μεταξύ των θαυμαστών του φαίνεται σαν κριτική κατά του Michael. Αλλά θέλω να ξέρω αν είναι καλά. Επίσης θέλω να ξέρω, αν δεν είναι καλά, πως κάποιος έχει ήδη παρέμβει και κάνει κάτι γι’ αυτό. Υπάρχουν πάντα καινούργια πρόσωπα γύρω από τον Michael και όπως έχει φανεί δεν έχουν πάντα το συμφέρον του στο μυαλό τους καθώς φροντίζουν περισσότερο τα δικά τους συμφέροντα, αλλά θεωρώ πως εσείς νοιάζεστε αληθινά για τον Michael έτσι ώστε να κάνετε την υπέρβαση, που οι άλλοι δεν θα έκαναν, αν παρατηρούσατε πως κάνει με κάποιο τρόπο ο ίδιος κακό στον εαυτό του.
Είναι οδυνηρά εμφανές πως ο Michael είναι απίστευτα ΛΕΠΤΟΣ.  Ξέρω πως το βάρος του Michael αυξομειώνεται και πως είναι συνήθως πολύ αδύνατος, αλλά τώρα είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΛΕΠΤΟΣ. Τον περασμένο Οκτώβριο παρατήρησα για πρώτη φορά πως το βάρος του είχε πέσει απότομα. Πέρασα περίπου 2 ώρες με τον Michael στη σουίτα του στο Bel Air κατά την γιορτή του Halloween και αληθινά με φόβισε το πόσο αδύνατος ήταν ακόμα και τότε. Όταν αγκαλιαστήκαμε ένιωσα πως ουσιαστικά δεν υπήρχε τίποτα απ’ αυτόν… Τον παρακάλεσα να προσέχει τον εαυτό του και  να παραμείνει υγιής και του είπα πως δείχνει μια χαρά όπως είναι – προσπαθούσα να του πω πως δεν χρειαζόταν να χάσει άλλα κιλά, να σταματήσει εκεί. Φυσικά, ντράπηκε και κυρίως χαμογελούσε και έλεγε ευχαριστώ χωρίς να ξέρει τι άλλο να πει. Επίσης του έγραψα ένα γράμμα σχετικά με αυτό, το οποίο διάβασε αλλά μου απάντησε μόνο «Ευχαριστώ».

Ο Michael μου είπε τότε που συναντηθήκαμε πως ετοιμαζόταν για μια περιοδεία και θεώρησα πως ίσως είναι φυσιολογικό να χάνει κιλά κατά την προετοιμασία. Περίμενα πως θα αντιλαμβανόταν πλήρως την κατάσταση του βάρους του. Αλλά τώρα φαίνεται πως αυτό έχει προχωρήσει ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ. Τον συνάντησα στο στούντιο που κάνει τις πρόβες για τα χορευτικά πριν 2 εβδομάδες και ειλικρινά έπαθα ΣΟΚ. Παρατήρησα πως φαίνονται τα κόκαλα από τους ώμους του τόσο που πετάγονταν από  το μάυρο μπλουζάκι του. Ήταν ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΑ ΣΚΕΛΕΤΩΜΕΝΟΣ. Όταν αγκαλιαστήκαμε αισθάνθηκα τον σκελετό του. Ένιωσα λύπη και ανησυχία για τον Michael.

Επίσης φαινόταν πολύ πεσμένος και αγχωμένος και η στάση του όπως και η φωνή του ήταν πάρα πολύ αδύναμες.  Για την ακρίβεια, είπε και ο ίδιος πως ήταν αγχωμένος και ανησυχούσε για το πώς θα μπορέσει να κάνει τις 50 συναυλίες, για το ότι δεν τρώει αρκετά και για το ότι δεν έχει αρκετά διαλλείματα ανάμεσα στις συναυλίες.  Είναι εμφανές πως όλο αυτό είναι πάρα πολύ για εκείνον και πως τον κάνει ΑΡΡΩΣΤΟ…ακόμα κι αν αυτό το προκαλεί ο ίδιος επειδή δεν τρώει είτε για άλλον λόγο.

ΚΑΝΕΙΣ ΓΥΡΩ ΤΟΥ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΕΙ ΑΥΤΟ;
Karen το βλέπεις; Του λες τίποτα;
Michael το βλέπεις όταν πηγαίνεις στη γκαρνταρόμπα του; Του λες τίποτα;
ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ. Ειλικρινά πιστεύω πως έχει φτάσει σε ένα σημείο που μπορεί να του συμβεί κάτι άσχημο και θλιβερό. Δεν λέω πως είστε εσείς υπεύθυνοι για εκείνον αλλά ΣΑΝ  ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΥ ΛΙΓΟΥΣ ΣΥΝΕΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ γύρω του που θεωρώ πως ΑΛΗΘΙΝΑ ΝΟΙΑΖΕΣΤΕ γι’ αυτόν, σας παρακαλώ πάρτε το ρίσκο να του πείτε κάτι αν δεν το έχετε ήδη κάνει.

Οι Michael Amir, Alberto και Faheem έχουν αρχίσει να περιορίζουν την πρόσβασή μας στον Michael, οπότε δεν μου επιτρέπεται πλέον ούτε καν να του δώσω ένα γράμμα απευθείας στα χέρια του, χωρίς πρώτα να το διαβάσουν εκείνοι. Προβάλλουν πολλές δικαιολογίες πως ο Michael είναι κουρασμένος ή σε «λειτουργία περιοδείας» ή πως είναι για το καλό του. Αυτό είναι γελοίο μετά από 15 χρόνια που βλέπω τον Michael και δεν περίμενα να μου φέρονται λες και θα έκανα κάτι για να τον βλάψω.  Μπορεί να είμαι απλά μια θαυμάστρια αλλά ήμουν εκεί για τον Michael για πολύ καιρό πριν από αυτούς και σίγουρα θα είμαι και μετά από αυτούς και τελικά ο Michael χρειάζεται να ακούσει κάτι από τους θαυμαστές του όταν είναι αληθινά αγχωμένος και εκείνοι που βρίσκονται σ το στενότερο περιβάλλον του δεν νοιάζονται πάντα για το καλό του αλλά περισσότερο νοιάζονται για τη δουλειά τους και  δεν πρόκειται να πουν κάτι ανάρμοστο. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΟΥΝ πως ο Michael χαραμίζεται για το τίποτα, αλλά δεν νομίζω πως θα πουν ή θα κάνουν τίποτα. Και το να αποκλείσουν αυτή τη στιγμή τους θαυμαστές του δεν νομίζω πως είναι αυτό που χρειάζεται. Έχω δει πόσο μόνος είναι ο Michael και έχω ακούσει από τον ίδιο πόσο μεγάλη είναι η πίεση γι’ αυτόν. Έχει τα παιδιά του, αλλά είναι εκείνος υπεύθυνος γι’ αυτά κι όχι το αντίστροφο και έτσι πέρα από τα παιδιά του οι στενοί του φίλοι είναι πολύ λίγοι και μακριά. Όλοι οι υπόλοιποι γύρω του νοιάζονται μόνο για το THIS IS IT. Έχω παρατηρήσει πως τα περασμένα δυο χρόνια κανείς δεν ήταν μαζί του στο Las Vegas, μετά στο Bel Air, τώρα στο  Los Angeles…κανείς που να νοιάζεται αληθινά γι’ αυτόν σαν φίλος κι όχι μόνο σαν συνεργάτης. Εκτός, ασφαλώς, από εσάς τους δυο.
Εάν πάσχει από κάτι σοβαρό, σωματικό ή ψυχολογικό, λαμβάνοντας υπόψη το βάρος του ή την υγεία του, σας παρακαλώ κάντε κάτι. Σας παρακαλώ ενημερώστε με πως είναι καλά. Αυτές οι συναυλίες δεν αξίζουν για να καταστρέψει την υγεία του.
Ειλικρινά, κλαίω γι’ αυτόν, για την κατάσταση που τον είδα. Εάν του έχετε ήδη πεί κάτι, σας παρακαλώ δώστε του αυτό το γράμμα αν πιστεύετε πως χρειάζεται να τα ακούσει κι από κάποιον άλλον. Είμαι σίγουρη πως ότι κι αν συμβαίνει στην πραγματικότητα είναι μια εύθραυστη κατάσταση αλλά σας παρακαλώ μην την αποφεύγετε όλοι. Ανησυχώ πολύ. Σας παρακαλώ ενημερώστε με πως είναι καλά. Και πάνω απ’ όλα παρακαλώ πείτε του την ΑΛΗΘΕΙΑ.
Τον αγαπάω. Σας παρακαλώ βοηθήστε τον αν το χρειάζεται. Μακάρι να μπορούσα να έκανα εγώ κάτι, νοιώθω αβοήθητη…
Σας ευχαριστώ που διαβάσατε το γράμμα μου.
Sandy

Όταν ο Michael μας είχε προσκαλέσει στο στούντιο που έκανε πρόβες, μας μίλησε πολύ ειλικρινά για τους φόβους του και τα συναισθήματά του σχετικά με την περιοδεία, την AEG, και τον Randy Phillips. Επίσης είπε πως υπέφερε από πόνους στην πλάτη και δεν έτρωγε, πράγμα που ήταν ήδη εμφανές σε εμάς. Σχεδόν έκλαιγε την ώρα που μιλούσε, και ένωσε τα χέρια του σαν να προσευχόταν κάποια στιγμή που δεν μιλούσε κανείς. Φύγαμε από αυτή τη συνάντηση νιώθοντας  πολύ αναστατωμένοι και ανήσυχοι για τον Michael και συνεχίσαμε να τον βλέπουμε τις επόμενες δυο εβδομάδες να χάνει κι άλλο βάρος και κάποιες φορές υπό την επήρεια φαρμάκων. Η ομάδα των θαυμαστών που τον ακολουθούμε αποφασίσαμε ότι χρειάζεται να αναλάβουμε δράση και να πλησιάσουμε τον Michael μιλώντας ευθέως για τις ανησυχίες μας. Ο Michael χειροτέρευε ταχύτατα και το άγχος και οι φόβοι μας συνέχισαν να μεγαλώνουν κάθε μέρα, δεν μπορούσαμε να βασιστούμε στον κύκλο του για να τον φροντίσουν γιατί ήταν φανερό πως δεν το έκαναν κι ούτε καν έπαιρναν στα σοβαρά τις ανησυχίες μας. Αποφασίσαμε να γράψουμε επιστολές στον ίδιο τον Michael, ο καθένας μας έγραψε από ένα γράμμα, αλλά όλα είχαν την ίδια λογική σχετικά με τους φόβους μας για την κατάσταση του Michael παρακαλώντας τον να φροντίσει και να αγαπάει τον εαυτό του και να τον βάλει πάνω από την περιοδεία. Τα γράμματα δόθηκαν απευθείας στον Michael έξω από το στούντιο που έκανε πρόβες τη νύχτα πρίν πεθάνει. Ο Michael προσπάθησε να τηλεφωνήσει στην Talitha (μια από τις θαυμάστριες η οποία τελικά του έδωσε τα γράμματα και την οποία γνώριζε πολύ καλά) αρκετές φορές μέσα από το Staples Center, αλλά η γραμμή έπεφτε συνεχώς και  τελικά δεν θα μάθουμε ποτέ τι ήθελε να της πει. Ο προσωπικός του βοηθός Michael Amir μου είπε, όταν γύρισα στο Los Angeles για την κηδεία του Michael, πως ο Michael μόλις γύρισε στο σπίτι από τις πρόβες ζήτησε να δει τα γράμματα και του τα πήγε στο δωμάτιό του. Σε λιγότερο από 8 ώρες ο Michael είχε ήδη φύγει…
Δυστυχώς, αυτό είναι το τελευταίο μου γράμμα στον Michael, γράφτηκε στις 22 Ιουνίου και δόθηκε στον Michael τη νύχτα της 24ης Ιουνίου. Θα το κοινοποιήσω για εκείνους που κατηγορούν εμάς που όμως προσπαθήσαμε να ακουστούμε. Κατηγορείτε λάθος ανθρώπους πως δεν έκαναν τίποτα.  Η προσοχή σας θα έπρεπε να στραφεί προς την AEG, τον Randy Phillips, τον Frank Dileo που υποστήριζαν πως όλα ήταν υπό έλεγχο και ο Michael δεν πρόκειται να πεθάνει.

Αγαπητέ Michael,
Δεν ξέρω ακριβώς πώς να ξεκινήσω να σου λέω αυτά που θέλω, αλλά σε παρακαλώ κατάλαβε πως ότι κι αν πω είναι αποτέλεσμα της μεγάλης αγάπης και έννοιας που έχω για την ευτυχία και την υγεία σου. Σ’ αγαπώ τόσο πολύ. Πολύ, πολύ, πολύ περισσότερο απ’ ότι θα μπορούσα ποτέ να σου εκφράσω. Εδώ και κάτι μήνες, φοβάμαι πως δεν φροντίζεις τον εαυτό σου όπως το αξίζει. Έχω παρατηρήσει πως αδυνατίζεις συνεχώς και τώρα είσαι τόσο πολύ αδύνατος που ειλικρινά ανησυχώ για την υγεία σου. Μπορώ να φανταστώ ίσως τον υπερβολικό βαθμό πίεσης που πρέπει να νιώθεις τελευταία για την προετοιμασία των συναυλιών σου, και το μόνο που μπορώ να υποθέσω είναι πως η τεράστια απώλεια βάρους είναι σύμπτωμα του τεράστιου στρες που νιώθεις να σε βαραίνει τους τελευταίους μήνες.
Michael, εύχομαι να καταλαβαίνεις πως εγώ θα σε αγαπώ, θα σε λατρεύω και θα σε υποστηρίζω ακόμα κι αν δεν ξαναπατούσες το πολύτιμο πόδι σου πάνω στη σκηνή. Βρέθηκες αντιμέτωπος, με υπερηφάνεια, με κάθε άγχος και πίεση στη ζωή σου περισσότερο απ’ όσο μπορεί ένας άνθρωπος να αντιμετωπίσει και πάντα το έκανες με ευγένεια, ταπεινότητα και τιμή. Σε έχω θαυμάσει γι’ αυτό, για την απίστευτα υπεράνθρωπη δύναμη και απίστευτη θέληση που έχεις στο να αντιμετωπίζεις επιτυχημένα  τις χειρότερες και πιο σκοτεινές στιγμές. Αλλά, αγαπημένε μου Michael, ξέρω πως είσαι άνθρωπος και πρέπει συχνά να νιώθεις κουρασμένος, χαμένος ή μόνος, συντετριμμένος, μικροσκοπικός μέσα στη σκιά τεράστιων υποχρεώσεων. Μπορώ μόνο να φανταστώ πως πρέπει να νιώθεις το βάρος του κόσμου πάνω στους ώμους σου μέσα σε αυτές τις λίγες εβδομάδες που απομένουν μέχρι την έναρξη των συναυλιών σου. Ανησυχώ πως το εντατικό σου πρόγραμμα και ίσως και οι δικές σου ανησυχίες για να ικανοποιήσεις τους θαυμαστές σου και να καθηλώσεις ξανά τον κόσμο με το τεράστιο ταλέντο σου είναι οι αιτίες  που σε κάνουν να ξεχνάς το φαγητό και να χάνεις βάρος. Και δεν έχεις περιθώρια να χάσεις κι άλλο βάρος.
Ελπίζω και εύχομαι οι συναυλίες σου να είναι ότι φανταστικότερο, εκπληκτικότερο τόλμησες ποτέ να φανταστείς. Ξέρω πως έχεις δουλέψει απίστευτα σκληρά, απίστευτα πολλές ώρες και δεν θέλω τίποτα περισσότερο από το να σε δω χαρούμενο να απολαμβάνεις τους καρπούς της προσπάθειάς σου. Παρόλα αυτά, εύχομαι να μην προσπαθείς τόσο σκληρά ώστε να αγνοείς την υγεία σου και να μην τρώς αφού είναι απαραίτητο να τρέφεις το σώμα του, το μυαλό σου και το πνεύμα σου κατά τη διάρκεια αυτής της αναμφίβολα έντονα αγχωτικής περιόδου.
Michael, όταν σε συνάντησα πριν κάτι μήνες κατά τη γιορτή του Halloween, αιφνιδιάστηκα από το πόσο αδύνατος ήσουν. Αλλά μου είχες πει πως είχες ξεκινήσει την προετοιμασία των συναυλιών κι έτσι υπέθεσα πως ήσουν τόσο αδύνατος λόγω της προετοιμασίας. Εκείνες τις ημέρες, μιλούσες για τις συναυλίες με μια ανυπομονησία στη φωνή σου, ένα άισθημα ευεξίας, μια λάμψη στα μάτια σου που είχα να τη δώ πολλά χρόνια. Ήμουν χαρούμενη που ήσουν χαρούμενος. Αλλά τώρα, βλέποντάς σε ξανά στο Los Angeles τις περασμένες εβδομάδες ανησυχώ πως η ψυχή σου μοιάζει διαλυμένη και το βάρος σου έχει μειωθεί κι άλλο. Όταν σε συνάντησα στο στούντιο για τα χορευτικά, έπαθα σοκ με το πόσο αδύνατος είσαι κι όταν αγκαλιαστήκαμε αισθάνθηκα πως δεν υπήρχες. Εάν οι συναυλίες είναι μεγάλο βάρος ή είναι πάρα πολλές ή μεγάλη πηγή άγχους, σε παρακαλώ να ξέρεις πως δεν είσαι μόνος σου και δεν θα μας απογοήτευες ποτέ αν αισθανόσουν πως είναι αδύνατο να τις πραγματοποιήσεις. Εάν αυτές οι συναυλίες καταστρέφουν την υγεία σου, η υγεία σου και το να είσαι καλά έχουν απόλυτη προτεραιότητα. Δεν θα μπορούσαμε ποτέ να ευχαριστηθούμε μια συναυλία ξέροντας πως εσύ υποφέρεις κατα τη διάρκειά της. Σε παρακαλώ μην αισθάνεσαι υποχρεωμένος σε εμάς να κάνεις τις συναυλίες εάν αυτό είναι κάτι που δεν θέλεις ή πάνω απο τις δυνατότητές σου. Σε καμια περίπτωση δεν σε αμφισβητώ ούτε για ένα δευτερόλεπτο, αλλά ανησυχώ γιατι το βάρος σου είναι εξαιρετικά χαμηλό και φοβάμαι για τη ζωή σου καθώς πρόκειται να σπαταλήσεις απίστευτα πολλή ενέργεια τους ερχόμενους μήνες.
Ελπίζω να μην σε προσέβαλα κατα κανένα τρόπο με όλα τα παραπάνω. Σε αγαπώ τόσο πολύ και τολμώ να λέω όλα αυτά που λέω μόνο απο ενδιαφέρον και έγνοια. Δείχνεις λυπημένος, πολύ αγχωμένος, και παρα πολύ λιπόσαρκος τελευταία και θέλω μόνο να ξέρεις πως είσαι πολύ αγαπητός και πως εύχομαι για την υγεία και την ευτυχία σου. Ελπίζω να είσαι απόλυτα καλά καιοι ανησυχίες μου να είναι απλά υπερβολικές, επειδή απλά έτυχε να σε δω κάποιες ημέρες που δεν ήσουν και στα καλύτερά σου. Οι Michael Amir, Alberto και Faheem έχουν αρχίσει να είναι πιο αυστηροί και να περιορίζουν την πρόσβασή μας σε εσένα τις τελευταίες εβδομάδες κι έτσι δεν ήταν εύκολο να σε ρωτήσουμε πώς είσαι και να σου δώσουμε την αγάπη και τις ευχές μας. Σε παρακαλούμε συγχώρεσέ μας αν σε αναστατώνουμε, αλλά ανησυχούμε.
Ανυπομονώ να σε ξαναδώ στο Λονδίνο. Σε αγαπάω και σε παρακαλώ να προσέχεις τον εαυτό σου- για σένα, τα παιδιά σου, τους θαυμαστές σου, την οικογένειά σου και όλους εκείνους σε όλο τον κόσμο που σε αγαπούν βαθιά απο τα βάθη της ψυχής μας.  Θέλουμε να σε αγαπάμε για πολλά χρόνια ακόμα.
Σ’ αγαπώ πάντα και για πάντα
Sandy

Είμαι σίγουρη πως το διάβασε και τώρα το θεωρώ σαν το τελευταίο μου αντίο στον Michael.

Είμαι παραπάνω απο βέβαιη πως ο Michael δεν εμπιστευόταν και δεν ήθελε την AEG ή τον Randy Phillips, αλλά ένιωθε σκλαβωμένος οικονομικά στις απαιτήσεις τους, εξαιτίας του ρόλου τους στο να ξαναφτιάξουν την οικονομική του κατάσταση. Είδαμε τον Randy Phillips στην κηδεία του Michael και του είπαμε “ξέρουμε την αλήθεια” …Αρνήθηκε πως πήγε ποτέ κόντρα στις επιθυμίες του Michael, αλλά ο Michael μας είχε πει την αλήθεια και φυσικά πιστεύουμε αυτόν. Είπαμε στον Randy “ξέρεις πως ξέρουμε την αλήθεια”…Ήταν εμφανώς σοκαρισμένος και άναυδος. Ελπίζω να έχει μετανιώσει και να νιώθει ενοχές μαζί με οποιονδήποτε/οποιουσδήποτε άλλους λεχουν συμμετοχή σε αυτό που έσπρωξε τον Michael στο χείλος του γκρεμού απο τον οποίο τελικά έπεσε.

Ξέραμε εδώ και αρκετά χρόνια πως ο Michael κάποιες φορές έπαιρνε συνταγογραφούμενα φάρμακα, πως πέρασε φάσεις εξάρτησης κατα την περασμένη δεκαετία. Εμείς που τον ακολουθούμε το έχουμε παρατηρήσει κατα τη διάρκεια των ετών, τον έχουμε δεί και έχουμε μιλήσει μαζί του σε περίεργες καταστάσεις και έχουμε συχνά αισθανθεί πως ανησυχούμε γι’ αυτόν. Αυτό ήταν κάτι που ποτέ δεν θελήσαμε να το συζητήσουμε στα forums ή να το μοιραστούμε δημόσια καθώς ήταν ένα προσωπικό του θέμα και πάντα επιλέγαμε να μην καταστρέφουμε την ιδιωτικότητά του. Παρόλα αυτά , αυτοί που τον ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΖΟΝΤΑΝ, ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΣΑΝ και τον ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΝΤΑΝ όλα αυτα τα χρόνια, ειδικά τους τελευταίους μήνες θα έπρεπε να αναλάβουν τις ευθύνες τους για τη συμμετοχή τους στο θάνατό του. Ο Michael χρειαζόταν βοήθεια και αντί γι’ αυτό, οι “φίλοι” του επέλεξαν να τον κρατούν χαρούμενο και ελεγχόμενο αντί να του παρέχουν τη βοήθεια που απεγνωσμένα χρειαζόταν. Ο Michael ήταν άνθρωπος, όπως όλοι μας, και όπως κάθε εξαρτημένος άνθρωπος χρειαζόταν βοήθεια. Δεν χρειαζόταν εγκληματίες γιατρούς και φίλους που να τον σπρώχνουν στα φάρμακα έτσι ώστε να ικανοποιούν τη δική τους απληστία βγάζοντας κέρδη.

Τώρα επίσης γνωρίζουμε πολυ περισσότερες λεπτομέρειες που αποκαλύφθηκαν μετά τον θάνατό του και μας έδωσαν πλήρη σιγουριά για οτιδήποτε γνωρίζαμε και είδαμε και επιβεβαιώνουν τις μαρτυρίες μας. Κάποιοι έχουν υποσχεθεί και τηρήσουν την εχεμύθεια τους, αλλά ελπίζπυμε πως η εκστρατεία μας θα ενθαρρύνει κι άλλους να πουν την ΑΛΗΘΕΙΑ που επίσης γνωρίζουν.

EDIT: Η φωτογραφία βγήκε στις 29 Μαϊου 2009, 3 εβδομάδες πριν ο Michael πεθάνει. Είναι προφανές πως είναι πολύ ελλιποβαρύς και συνέχισε να χάνει κιλά και μετά τη φωτογραφία. Είναι πιο εμφανές στο πρόσωπο, τα μάγουλα και το λαιμό του. Θα παρατηρήσετε επίσης στην ταινία “This is it” πως ο Michael σχεδόν πάντα φορούσε ΤΡΙΑ μπλουζάκια ΚΑΙ ένα μπουφάν για να αντιμετωπίσει το αδύνατο σώμα του κατα τις τελευταίες του εβδομάδες.

MJ & Sandy
May 29, 2009

Η μαρτυρία της Samantha

Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 09 Οκτώβριος 2009 20:14 Τρίτη, 06 Οκτώβριος 2009 16:24

Δεν ξέρω από πού να αρχίσω. Είναι τόσα πολλά αυτά που έχω να πω και τόσα πολλά τα συναισθήματά μου, συναισθήματα στενοχώριας, οδύνης, θυμού, σύγχυσης και απελπισίας. Παρόλα αυτά, θέλω να μοιραστώ την ιστορία μου με όλους εσάς. Δεν μπορώ να φέρω πίσω τον Michael και τα «αρπακτικά» γύρω του θα συνεχίσουν να τσακώνονται για ότι έχει απομείνει από αυτόν και την περιουσία του. Αυτή η εκστρατεία, στην οποία συμμετέχουμε όλοι, δεν προσπαθεί να σταματήσει το αναπόφευκτο. Προσπαθούμε να δικαιώσουμε τον Michael λέγοντας, όπου μπορούμε, πως εκείνος δεν ήταν καλά στην υγεία του, πως ΕΚΕΙΝΟΣ μας πλησίασε και ότι του χρωστάμε να μαθευτεί η αλήθεια λέγοντας σας τι μας είπε και μας έδειξε κατά τις τελευταίες εβδομάδες της ζωής του. Είτε μας εξέφρασε την αγωνία και το άγχος του με λέξεις είτε με εμφανή σωματικά και ψυχικά σημάδια, πιστεύω (και δεν είμαι η μόνη) πως ζητούσε απελπισμένα βοήθεια και κανείς από τους γύρω του δεν προσπάθησε να τον σώσει καθώς όλοι ήταν τυφλωμένοι από την απληστία, τον φόβο, το προσωπικό συμφέρον, δείχνοντας αδιαφορία ή και έχοντας πλήρη έλλειψη συμπόνιας.

Υπήρξα θαυμάστρια του για περισσότερα από 20 χρόνια αλλά μόνο τους τελευταίους 8 μήνες της ζωής του άρχισα να ανήκω στους πιστούς οπαδούς που τον ακολουθούσαν. Με αυτό εννοώ, πως ακολουθούσα τον Michael τακτικά, αν όχι σε καθημερινή βάση. Έβλεπα που πήγαινε, πως ήταν και τους ανθρώπους που βρίσκονταν γύρω του. Έβλεπα τη σωματική και ψυχική του κατάσταση και το πόσο γρήγορα τα πράγματα χειροτέρευαν τις τελευταίες εβδομάδες/μήνες της ζωής του. Αυτά που θα πω είναι οι αναμνήσεις μου από τα γεγονότα που προηγήθηκαν του θανάτου του και το πώς κάποιοι από εμάς, συμπεριλαμβανομένης και εμού, ξέραμε πως δεν του έμενε ακόμα πολύς καιρός και πως κινδύνευε. Προσπαθήσαμε να παρέμβουμε αλλά ήταν ήδη αργά.

Τον Νοέμβριο του 2008, ο Michael, που διέμενε στο ξενοδοχείο Bel-Air, συναντήθηκε με μια ομάδα από εμάς έξω και μας μίλησε για αρκετή ώρα. Μάλιστα ήταν τόσο ευγενικός ώστε μας έφερε φαγητό από το αγαπημένο του εστιατόριο, από το οποίο είχε παραγγείλει και ο ίδιος εκείνο το απόγευμα. Έδειχνε μια χαρά και ήταν πολύ ήρεμος, διαυγής και ευκρινής. Δεν υπήρχε τίποτα ανησυχητικό επάνω του εκείνη την ημέρα. Μας μίλησε για πολλά πράγματα και υπαινίχθηκε πως πολλά projects ήταν «στα σκαριά». Τότε, δεν είχαμε ιδέα πως επρόκειτο να κάνει συναυλίες. Τις επόμενες εβδομάδες, ο Michael είχε πολλές συναντήσεις στο ξενοδοχείο, συναντήσεις που τώρα πια ξέρουμε πως ήταν για την περιοδεία.

Αφού ανακοινώθηκαν οι συναυλίες στο 02, ο Michael άρχισε να κάνει πρόβες στο Center Staging τον Απρίλιο και τον Μάιο. Τότε ήταν που αρχίσαμε να βλέπουμε και τις συχνές επισκέψεις του στο ιατρείο του δερματολόγου Klein. Η συχνότητα των επισκέψεων καθώς και η διάρκειά τους, άρχισαν να με θορυβούν, εμένα και μερικούς ακόμα, ειδικά όταν αρχίσαμε να παρατηρούμε τι επίπτωση είχαν επάνω του. Έφυγε από εκεί και έδειχνε ζαβλακωμένος. Αρχίσαμε να συνειδητοποιούμε πως οι ιατρικές πράξεις πρέπει να συμπεριελάμβαναν και ψυχοτρόπες «ουσίες».

Φτάσαμε σε ένα σημείο που κάποιοι από εμάς σχολιάζαμε πως ήταν άσκοπο να του δίνουμε γράμματα θαυμαστών και δώρα καθώς απλά τα υπέγραφε και τα έδινε πίσω, ενώ ήταν ξεκάθαρο πως ήταν γράμματα για εκείνον και όχι φωτογραφίες για αυτόγραφο.

Υπήρξε κάτι που με θορύβησε περισσότερο το Σάββατο 25 Απριλίου 2009. Ήταν η πρώτη φορά που ο Michael πήγε να δει τον δερματολόγο Klein μέσα στο Σαββατοκύριακο και ήταν αργά. Έμεινε εκεί από τις 5μμ-9.30μμ.

Όταν βγήκε από το ιατρείο του δερματολόγου του, ο Michael μύριζε πολύ έντονα κάτι σαν αλκοόλ ή αιθέρα και έδειχνε ζαβλακωμένος.

Στις 29 Μαΐου ο Michael έφερε κάποιους από εμάς στο Center Staging για να μας μιλήσει σχετικά με το τι γινόταν (καθώς κάποιοι θαυμαστές του είπαν πως δεν μπορούσαν αν βρουν εισιτήρια για τις συναυλίες, πως δεν μπορούσαν να βρουν άκρη με τις πωλήσεις και πως μάλλον υπήρχε μεγάλο μπέρδεμα και ήθελαν να ξέρουν αν το γνώριζε). Μας είπε πως δεν ήταν ενήμερος για το πρόβλημα, πως δεν γνώριζε πως οι θέσεις ήταν προκαθορισμένες και πως θα έκανε κάτι γι’ αυτό. Μας είπε επίσης πως μια μέρα πήγε για ύπνο θεωρώντας πως θα κάνει 10 συναυλίες και όταν ξύπνησε έμαθε πως θα κάνει 50. «Το έκαναν χωρίς τη συγκατάθεσή μου. Το έκαναν για προφανείς λόγους» είπε. Πρόσθεσε: «Επίσης, έφτιαξαν και το πρόγραμμα των συναυλιών εντελώς λανθασμένα. Υποτίθεται πως θα ήταν μια μέρα συναυλία, μια μέρα ρεπό, μια μέρα συναυλία, μια μέρα ρεπό, μια μέρα συναυλία, μια μέρα ρεπό κοκ. ».

Η φωνή ήταν σπασμένη , σαν να ήταν έτοιμος να κλάψει, είχε ενώσει τα χέρια του σαν να προσευχόταν και στεκόταν αμίλητος. Κι εμείς ήμασταν αμίλητοι. Ήταν μια πολύ έντονη στιγμή και, κατά τη γνώμη μου, γεμάτη θλίψη και ανησυχία.

Ένιωσα πως οι ανησυχίες μας επιβεβαιώθηκαν και έτσι αισθάνθηκαν και οι περισσότεροι που ήταν εκεί.

Δυστυχώς, την επόμενη ημέρα η δήλωση αυτή του Michael βγήκε στον τύπο. Δεν ξέρουμε γιατί, αλλά η AEG βιάστηκε να τη διαψεύσει και να την χαρακτηρίσει ως ψευδή.

Αλλά αφού η AEG ανακάλυψε τι είχε πει ο Michael σε εμάς, όλα άλλαξαν.

Η ασφάλεια του Michael μας απέκλισε και ο Michael έπαψε να είναι πλέον τόσο «διαθέσιμος».

Με περιορισμένη πρόσβαση (αν και ακόμα μπορούσαμε να τον βλέπουμε και κατά κάποιον τρόπο να του μιλάμε), οι επισκέψεις στον γιατρό έγιναν ακόμα πιο συχνές και παρατηρήσαμε μεγαλύτερη αλλαγή στο σώμα του, κυρίως στο βάρος του. Έδειχνε εντελώς λιπόσαρκος και κάτι επάνω του έδειχνε, γενικά, πως κάτι δεν πήγαινε καλά. Ακόμα και η συμπεριφορά και οι τρόποι των ανθρώπων της ασφάλειάς του άλλαξαν.

Την 1η Ιουνίου ο Michael άρχισε πρόβες στο Forum στο Inglewood.

Περίπου 2 εβδομάδες αφού πήγε εκεί, ο Michael Amir (ο προσωπικός βοηθός και άνθρωπος της προσωπικής ασφάλειας του Michael) είπε πως ο Michael ήταν πολύ κουρασμένος, πως δεν είχε κοιμηθεί καθόλου όλη την εβδομάδα και πως η AEG τον έπαιρνε τηλέφωνο συνεχώς.

Εκείνη την περίοδο, ο Michael άρχισε να καθυστερεί στις πρόβες όλο και πιο πολύ και κάποιες φορές δεν πήγαινε καθόλου.

Μια από αυτές τις ημέρες ήταν η 12η Ιουνίου. Ο Michael πήγε αργά στις πρόβες. Κατά την άφιξή του, δεν σταμάτησε για να μας χαιρετήσει όπως έκανε συνήθως. Σύντομα, οι άνδρες της ασφάλειάς του ήρθαν να δουν που είμαστε και μας οδήγησαν ένα τετράγωνο πιο μακριά από εκεί που συνήθως παρκάραμε και περιμέναμε. Δεν έκαναν καμιά προσπάθεια να μας εξηγήσουν τι γινόταν. Ήταν περίπου 8μμ-9μμ. Γύρω στα μεσάνυχτα, ένας άνδρας της ασφάλειάς του με το όνομα «Biggie» βγήκε έξω και μας είπε: «Ο Michael λέει πως αυτό είναι «επικίνδυνο» (;!),  πως δεν ήθελε να έρθει στις πρόβες σήμερα και πως είναι κουρασμένος». Μετά μας ζήτησε να παραταχθούμε και μας είπε πως θα είχαμε, ο καθένας από εμάς, 15 δευτερόλεπτα με τον Michael. Όλο αυτό μας φάνηκε παράξενο. Δεν καταλαβαίναμε τι γινόταν, αλλά ασφαλώς παραταχθήκαμε και είχαμε ο καθένας τον χρόνο μας μαζί του. Ήταν πολύ απρόσωπο και ήμασταν υπό στενή παρακολούθηση από την ασφάλειά του.

Τις τελευταίες ημέρες της ζωής του Michael, θυμάμαι επίσης τον φύλακα του, Alberto Alvarez, να κοιτάζει πολύ ταραγμένος και να τον πιάνει νευρικός ιδρώτας. Όταν τον ρωτούσαμε αν ο Michael ήταν καλά, μας έλεγε πως ήταν «αφοσιωμένος» και σε «λειτουργία συναυλίας» χωρίς τελικά να απαντάει στην ερώτησή μας. Καταλαβαίναμε πως ήταν κάτι περισσότερο από αυτό, πως ο Michael συνέχιζε να αλλάζει, ήταν ζαβλακωμένος και πολύ αδυνατισμένος και πως οι άνδρες της ασφάλειάς του ήταν νευρικοί για κάτι. Για την ακρίβεια, ενώ είχε μόνο 2-3 φρουρούς στις πύλες του σπιτιού του, αυτοί διπλασιάστηκαν και τριπλασιάστηκαν και κάποια στιγμή μέτρησα 12 άτομα τη νύχτα που πέθανε.

Κάτι ετοιμαζόταν, κάτι είχε αλλάξει και ξέραμε πλέον πως ήταν ώρα να δράσουμε.

Σε μια προσπάθεια να εμπλακούμε για να σώσουμε τη ζωή του, περίπου 20 θαυμαστές (μια εκ των οποίων κι εγώ) γράψαμε επιστολές στον Michael την εβδομάδα πριν το θάνατό του. Η πρόθεσή μας ήταν να του δώσουμε τα γράμματα και να κάνουμε μια δήλωση, εκ μέρους όλων των θαυμαστών του, πως νιώθουμε ότι κάτι δεν πάει καλά.

Ξέραμε πως ήταν θέμα χρόνου να πεθάνει, εκτός κι αν αναλάβει κάποιος δράση. Κάνεις γύρω του δεν έδειχνε να νοιάζεται αρκετά γι’ αυτόν. Όταν συγκεντρώθηκαν όλα τα γράμματα αποφασίσαμε να μεσολαβήσουμε στις 24 Ιουνίου 2009.

Καταφέραμε τελικά να τα παραδώσουμε στα χέρια του εκείνο το απόγευμα. Αυτή η νύχτα ήταν και η τελευταία που τον είδα, την ώρα που έφευγε από το Staples Center περίπου στις 1.30πμ στις 25 Ιουνίου 2009.

Αυτό ήταν το γράμμα μου στον Michael:

«Michael,

Σε θαυμάζω και σε αγαπώ από τότε που ήμουν 14 ετών, όταν για πρώτη φορά  μου έσωσες τη ζωή. Συνέχιζες να μου σώζεις τη ζωή μέσα στα επόμενα χρόνια, όσο κι αν ακούγεται αυτό παράξενο σε κάποιον που δεν με γνωρίζει καν. Με βοήθησες να συνεχίσω τη ζωή μου, να έχω ελπίδα και να είμαι δυνατή.

Τώρα είναι η σειρά μου, και όλων η σειρά, να σε πλησιάσουμε εμείς και να σου πούμε πως είμαστε όλοι εδώ και πως θέλουμε να σε βοηθήσουμε.

Σε παρακαλώ, κατάλαβε πως σε αγαπάμε πάρα πολύ και πως δεν θέλουμε να σε χάσουμε. Είσαι τόσο σημαντικός για εμάς, που «πονάει» να σε βλέπουμε δυστυχισμένο, έτσι όπως σε βλέπουμε εδώ και λίγο καιρό, όσο κι αν προσπαθείς να το κρύψεις. Αισθανόμαστε και βλέπουμε πως κάτι δεν πάει καλά.

Michael, μην κάνεις ποτέ κάτι που ΔΕΝ θέλεις να κάνεις, είτε αυτό είναι συναυλία είτε οτιδήποτε θέλουν άλλοι από εσένα να κάνεις προκειμένου να βγάλουν χρήματα.

Έχεις κάνει ότι έπρεπε, πολλές φορές.

Σε χρειάζομαι και σε αγαπώ βαθιά, εγώ και όλοι οι υπόλοιποι.

Samantha»

Τέλος, θέλω να κλείσω ξεκαθαρίζοντας κάτι. Δεν λέω πως ο Michael έδειχνε μαστουρωμένος και ζαβλακωμένος συνεχώς. Θέλω να γίνω κατανοητή. ΔΕΝ τον θεωρούσαμε τοξικομανή. Απλά ανησυχούσαμε (ειδικά σε κάποια συγκεκριμένη περίοδο) πως ήταν ιδιαίτερα αγχωμένος και πιεσμένος ώστε να μπορεί να φάει και να λειτουργήσει χωρίς τη βοήθεια φαρμακευτικής αγωγής και πως οι άνθρωποι γύρω του ήξεραν πως δεν ήταν καλά και επέλεξαν να κλείσουν τα μάτια τους για να έχουν κέρδος και ο Θεός ξέρει για ποια άλλη αιτία… Αλλά εγώ ξέρω τι είδα και ξέρω πως δεν ήταν ένας υγιής και χαρούμενος άνθρωπος σε φόρμα, έτοιμος να ανέβει στη σκηνή σε λιγότερο από 3 εβδομάδες μετά. Και αυτοί το ξέρουν επίσης. Ήρθε η ώρα να βγει η αλήθεια στο φως.

Samantha

Η μαρτυρία της Talin

Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 11 Οκτώβριος 2009 19:43 Κυριακή, 11 Οκτώβριος 2009 16:31

Αγαπητοί θαυμαστές,

Ζω στο Λός Άντζελες και ήμουν διαρκώς γύρω από τον Michael κατά τη διάρκεια της παραμονής του εδώ τους τελευταίους 8 μήνες της ζωής του. Τις ημέρες που δεν ήμουν παρούσα, άλλοι οπαδοί ήταν πάντα γύρω του, οπότε σας παρακαλώ να πάρετε τις μαρτυρίες μας στα σοβαρά αφού τελικά ομαδικά βλέπαμε τον Michael κάθε μέρα και όλων οι ανησυχίες ήταν οι ίδιες. Κατά τη γνώμη μου, μόνο δυο πιθανές θεωρίες υπάρχουν για τον θάνατο του Michael:

1) Ο Michael ήταν ελεγχόμενος, υπο πίεση, εργαζόταν υπερβολικά πολύ και οι ανάγκες του αγνοήθηκαν. Επιπρόσθετα σε αυτό, δολοφονήθηκε εσκεμμένα και υπεύθυνοι είναι κι άλλοι εκτός του γιατρού Murray.
2) Ο Michael ήταν ελεγχόμενος, υπο πίεση, εργαζόταν υπερβολικά πολύ και οι ανάγκες του αγνοήθηκαν. Δολοφονήθηκε κατά λάθος από τον γιατρό Murray.

Το πρώτο μέρος και των δυο θεωριών είναι ΓΕΓΟΝΟΣ και παρότι κάποιοι μπορεί να πείθουν τους εαυτούς τους πως ήταν «καλά», εγώ δεν μπορώ να λέω ψέματα στον εαυτό μου και να αγνοώ αυτά που η ίδια έζησα κατά τις τελευταίες εβδομάδες της ζωής του.

Είναι ξεκάθαρο, πως ο Michael αρχικά αποφάσισε να κάνει αυτές τις συναυλίες για οικονομικούς λόγους, αν και μόλις ανακοινώθηκε η περιοδεία τον είδα πραγματικά ενθουσιασμένο με όλο αυτό το project που πίστευε πως θα έσπαγε κάθε ρεκόρ. Τους πρώτους 2 μήνες στις πρόβες έδειχνε χαρούμενος με όλα, μας ρωτούσε αν ξαφνιαστήκαμε από τη συνέντευξη τύπου και για τα τραγούδια που θα θέλαμε να ακούσουμε στην περιοδεία. Αλλά τις τελευταίες 3 με 4 εβδομάδες τα πράγματα σταδιακά πήραν την «κάτω βόλτα», δεν υπήρχε πάντα ενθουσιασμός και μετά από λίγο συνειδητοποιήσαμε πως κάτι δεν πήγαινε καλά.

Τα ΓΕΓΟΝΟΤΑ που γνωρίζω:

Στις 29 Μαίου, την τελευταία μέρα που έκανε πρόβες στο Center Staging, κάποιοι από εμάς μπήκαμε μέσα στο στούντιο και μιλήσαμε στον Michael. Για την ακρίβεια, εκείνος ήθελε να μας μιλήσει. Αρχικά, απολογήθηκε για τον διακανονισμό των θέσεων στις συναυλίες και μετά μας είπε «οι θέσεις και οι ημερομηνίες κανονίστηκαν χωρίς τη συγκατάθεσή μου». Είπε πως κάνει αυτές τις συναυλίες για εμάς και ήθελε να τις κάνει όπως θα μας άρεσε να τις κάνει. Έδειχνε στενοχωρημένος για την τροπή που είχαν πάρει τα πράγματα και σε κάποιο σημείο η φωνή του έσπασε σαν να ήταν έτοιμος να κλάψει. Είπε πως είναι μόνο ένα άτομο και έχει μόνο τόση ενέργεια… Αργότερα το βράδυ, τον συναντήσαμε σε διαφορετικό μέρος και φωτογραφηθήκαμε μαζί του. Ο Michael καθόταν ο μισός μέσα στο αυτοκίνητο και εγώ κατά κάποιο τρόπο στηριζόμουν σ’ εκείνον. Ακούμπησα το χέρι μου στο πόδι του για να ανέβω λίγο πιο ψηλά και το μόνο που ένιωσα ήταν ένα κόκκαλο. Όχι, σαν να ήταν απλά λιπόσαρκος, περισσότερο σαν να ήταν ένας σκέτος σκελετός. Αυτό ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ με θορύβησε και ήταν η πρώτη φορα που σκέφτηκα πως κατι δεν πήγαινε καλά. Τα προσωπικά μου γράμματα που του έστελνα από τότε και μετά ήταν φωνές ανησυχίας που δεν έλεγαν κάτι συγκεκριμένο αλλά μόνο του ζητούσα να σκεφθεί την υγεία του και την ευτυχία του πρώτα απ’ όλα. Πριν απ’ αυτό, είχα αναρωτηθεί πότε θα αρχίσει να παίρνει βάρος, όπως είχε κάνει κατά τη διάρκεια των προηγούμενων περιοδειών, αλλά επειδή συνήθως φορούσε φαρδιά ρούχα ήταν δύσκολο να πω πόσο αδύνατος ήταν. Παρόλα τα γεγονότα που προκαλούσαν ανησυχία, τότε τα μαλλιά του έγιναν πάλι σγουρά, οι προετοιμασίες προχωρούσαν και η ένταση των συναυλιών έφτανε στο κατακόρυφο. Σκέφτηκα πως «μπορεί να υπερβάλλω, έχει ακόμα έναν μήνα οπότε μπορεί τα πράγματα να τακτοποιηθούν». Και η πρώτη του πρόβα στο Forum την επόμενη εβδομάδα ήταν πολλά υποσχόμενη, αφού τον ακούσαμε να τραγουδάει οπότε σκέφτηκα πως μπορεί όλα να έμπαιναν στη θέση τους. Ακόμα νοιαζόμουν αλλά δεν ανησυχούσα πως βρισκόταν σε κίνδυνο.

Στις 12 Ιουνίου οι άνθρωποι της ασφάλειας του Michael άρχισαν να φέρονται περίεργα και να μας κρατάνε μακριά λαμβάνοντας υπερβολικά μέτρα ασφαλείας. Οι ενέργειές τους ήταν εντελώς περιττές, αν σκεφτεί κανείς πως κάθε φορά δεν ήμασταν παραπάνω από 10 με 12 άτομα εκεί και ήμασταν άνθρωποι που ο ίδιος και η ασφάλειά του γνώριζαν και εμπιστεύονταν. Τις επόμενες δυο εβδομάδες, σκέφτηκα πολλές αιτίες που μπορεί να οδηγούσαν σε αυτή τη συμπεριφορά. 1) Όπως έλεγαν οι άνδρες της ασφάλειάς του, ήταν στο πνεύμα των συναυλιών και πιθανώς να προσπαθούσαν να δημιουργήσουν ένα κλίμα υστερίας 2) Πιθανώς να ήταν ζαβλακωμένος και να μην ήθελε να το δούμε και να το παρατηρήσουμε 3) Οι παραγωγοί των συναυλιών ανακάλυψαν πως ο Michael μας εμπιστευόταν πράγματα και παραπονιόταν σε εμάς και κάπως αυτά είχαν διαρρεύσει στον τύπο και διέταξαν τους φύλακες να μας κρατήσουν μακριά για να μην έχουμε επαφή μαζί του. 4) Ίσως απλά να μην ήθελε να τον ενοχλούμε και να είχε αρχίσει να νιώθει ανασφαλής (πιθανό, αλλά περίεργο δεδομένων των χρονικών συνθηκών και άλλων παραγόντων).

Ο Michael συχνά επισκεπτόταν το ιατρείο του γιατρού Klein και κάποιες φορές έφευγε από εκεί ζαβλακωμένος.

Πάντα αναρωτιώμουν γιατί πήγαινε εκεί αλλα ένιωθα πως δεν είχα το δικαίωμα να ρωτήσω. Υπέθετα πως ήταν κάποιο είδος δερματολογικής θεραπείας αλλά με ενοχλούσε το οτι βρισκόταν εκεί για ώρες (κάποιες φορές ακόμα και 5 ώρες) και το οτι τον υπέβαλαν σε δοκιμασία. Ποτέ δεν υποπτεύθηκα πως πήγαινε εκεί για να κοιμηθεί αλλα και πάλι ένιωθα πως δεν ήταν δουλειά μου να ρωτήσω κι ακόμα κι αν το έκανα δεν θα έπαιρνα απάντηση απο κανέναν.

Στις 16 Ιουνίου ήταν η τελευταία φορά που τον είδα έξω απο το ιατρείο του ιατρού Klein (αν και νομίζω πως ξαναπήγε εκεί μια φορά πριν τον θάνατό του).

Όλοι οι θαυμαστές, που είμασταν γύρω του εκείνη την ημέρα, καταλήξαμε στο συμπέρασμα πως ήταν μαστουρωμένος όταν έφυγε απο το σπίτι και ήταν επίσης ζαβλακωμένος όταν έφυγε απο το ιατρείο. Πήγε σπίτι για λίγο πριν πάει στην πρόβα και ήταν πάλι ζαβλακωμένος και μετά απο την πρόβα. Αυτή την νύχτα 6 απο εμάς μαζευτήκαμε με διαφορετικά «σενάρια» ο καθένας στο μυαλό του. Τότε ήταν που σκεφτήκαμε πως κάτι δεν πήγαινε καθόλου καλά. Σκεφτήκαμε πως μπορεί να του χορηγούν φάρμακα παρά τη θέληση του για να συνεχίσει τις πρόβες χωρίς να φέρνει αντιρρήσεις. Σκεφτήκαμε πως μπορεί να ελέγχεται απο την AEG ή την NOI ή και δυο. Αρχίσαμε να κατηγορούμε το προσωπικό του και άλλους που εμπλέκονταν στις συναυλίες και προσπαθήσαμε να σκεφτούμε τι θα μπορούσαμε να κάνουμε. Γνωρίζαμε κάποιον που ήταν μέσα στον χώρο, αλλά δεν είχε σχέση με τις συναυλίες. Πρότεινα να ρωτήσουμε αυτό το άτομο, που βρισκόταν μέσα στον χώρο που γίνονταν οι πρόβες, πως ήταν ο Michael όταν βρισκόταν στη σκηνή και κάποια φίλη μου είπε “ Ο Michael δεν έχει ανέβει στη σκηνή στις τελευταίες 3 πρόβες” (οι τελευταίες 3 πρόβες ήταν στις 11, 12 και 16 Ιουνίου).

Την επόμενη ημέρα ρώτησα τον Alberto, τον προϊστάμενο της ασφάλειάς του πώς τα πήγαινε ο Michael με τις πρόβες και αν ήταν καλά και χαρούμενος. Η απάντησή του ήταν εξαιρετικά θετική. Φυσικά έλεγε ψέματα καθώς ο Michael δεν είχε καν ανέβει στη σκηνή πρόσφατα, άρα σίγουρα δεν μπορεί να ήταν “μια χαρά”. Ναι, πιθανόν να υπήρχαν ημέρες που δεν ήταν απαραίτητο να βρίσκεται ο ίδιος στη σκηνή αλλά αυτό δεν θα μπορούσε να συμβαίνει σε ημέρες τόσο κοντά στην έναρξη της πρώτης συναυλίας και όχι για 3 συνεχόμενες πρόβες.

Ήταν 21 Ιουνίου όταν είδα το email της Marika σχετικά με το το είχε δει και πόσο ανήσυχη ήταν για το βάρος του. Χωρίς δισταγμό μαζευτήκαμε για να δώσουμε τα γράμματά μας στον Michael. Πολλοί θαυμαστές μας κατηγορούν που δεν συμπεριλάβαμε όλους τους οπαδούς του Michael σε αυτό. Σας παρακαλώ πολύ, σκεφτείτε πως δεν βλεπόμαστε με όλους τους θαυμαστές και πως εάν ανοίγαμε ένα τέτοιο θέμα συζήτησης θα δεχόμασταν πολλές επιθέσεις απο εκείνους που θα έλεγαν πως υπερβάλουμε και ζητούμε την προσοχή. Επίσης, σκεφθείτε πως όλα αυτά συνέβησαν μέσα σε 2 μέρες… Στις 22 Ιουνίου δεν έγινε πρόβα. Στις 23 Ιουνίου ήταν η πρώτη πρόβα στο Staple Center και προσπαθήσαμε να δώσουμε τα γράμματα, αλλά τα περιττά μέτρα ασφαλείας το έκαναν αδύνατο. Στις 24 Ιουνίου, μετά απο καλό σχεδιασμό τα καταφέραμε αλλά ήταν πολύ αργά. Χωρίς να αμφισβητώ τις ικανότητές του, τον παρακαλούσα να προσέχει τον εαυτό του και να κάνει οτι ήταν καλύτερο γι’ αυτόν, την οικογένειά του και την υγεία του και να μην ανησυχεί για εμάς, για τον κόσμο ή για τα οικονομικά του. Λίγες ώρες αφού τον είδαμε για τελευταία φορά, ήταν νεκρός.

Για τους ανθρώπους, λοιπόν, που μας αμφισβητούν ή αναρωτιούνται για τις προθέσεις μας ή λένε πως υπερβάλαμε σχετικά με το τι είδαμε, πιστεύετε πως όλα αυτά είναι συμπτώσεις; Πιστεύετε πως το γεγονός οτι όλοι πανικοβληθήκαμε, ανησυχήσαμε, αποφασίσαμε να δράσουμε και μετά είδαμε το χειρότερο εφιάλτη μας να γίνεται πραγματικότητα ήταν απλά θέμα τύχης; Αν και το φταίξιμο μπορεί αν πέσει όλο στον γιατρό Murray, η ΑΛΗΘΙΝΗ αιτία του θανάτου του Michael Jackson μπορεί να παραμείνει ένα μυστήριο για πάντα. Αυτό που ΕΙΝΑΙ γεγονός, είναι πως ο Michael δεν ήταν καλά τις τελευταίες εβδομάδες της ζωής του και όλοι γύρω του επέλεξαν να κάνουν πως δεν βλέπουν αφού το “show έπρεπε να συνεχιστεί”! Ναι, ο Michael δολοφονήθηκε είτε απο πρόθεση είτε απο ατύχημα, απο το propofol. Δεν λέω πως το βάρος του ή η χρόνια χρήση φαρμάκων έπαιξαν ρόλο στο θάνατό του. Αυτό που προσπαθώ να κάνω κατανοητό είναι πως, η AEG προσπαθεί να δείξει πως ήταν εντελώς καλά και υγιής μέχρι ο γιατρός Murray να του δώσει υπερδοσολογία φαρμάκων, αλλά εμείς είδαμε άλλα πράγματα. Μήπως η AEG κρύβει κι άλλα, και καλύπτει τα χνάρια της εκδίδοντας μια τέλεια επεξεργασμένη ταινία; Είναι κάποιος άλλος πίσω απο όλο αυτό; Μπορεί ποτέ να μη μάθουμε την αλήθεια αλλά τώρα όλοι ξέρετε τι είδα, τι είδαμε όλοι και προσπαθήσαμε να ενεργήσουμε τις τελευταίες ημέρες της ζωής του.

Talin